Gönül Köşesi

Gidesim Var

19 Mayıs 2018

Gidesim var

Tutmayın beni gidesim var. Nereye derseniz, ben de bilmiyorum ama şöyle kuşlu, yeşilli, denizli, az insanlı, minumum iletişimli bir yer hiç fena olmaz. Hele mevsim de yaza dönüyorsa. Öylece durmak, bir ağaç gibi, sakinleşmek denizin kokusuyla… Ya da karıncaların yemek taşımasını izlemek. O ahenk, o müthiş huzur… Gidesim var, tam da böyle hissetmek istiyorum çünkü.

Yorulduk mu ne?

Hiçbir şey yormazsa, yıllardır yaptığın rutin işler yoruyor seni. Üstelik farkına bile varmıyorsun, herşey olması gereken gibi. Çarklar dönüyor ve senin hiçbir şeyi değiştirecek gücün yok. Yirmibeş yıldır, aynı fabrikada çalışıyor bir tanıdığım, bir başkası onsekiz yıldır aynı devlet dairesinde. Masasının yeri aynı, karşısındaki çiçek aynı, mesai arkadaşları aynı, herşey o kadar aynı ki. Yıllar yıllar içinde gördüğün renkler, kişiler, eşyalar her şey birbirine benziyor.

Kadınların sık sık yaptığı bir şeydir; özene bezene aldıkları eşyalar bir süre sonra pek bir sıkıcı gelir, yerlerini değiştirir, üçlüyü cam kenarına, masayı duvara yakın falan… Üç, beş gün düşünür, hayal eder, yaptıktan sonrada oh çok güzel oldu, der ama uzun sürmez. Bu sefer duvar rengine takar, griyi pembeye çevirsek mi, diye kurarız. Rutini, sıkıcı hali, küçük bir kaç dokunuş ve ufak hareketlerle başka bir şeye dönüştürmede ustadır kadınlar.

Tebdili Mekanda Ferahlık Vardır

Gideceğin neresi olursa olsun, acılarını ve kafanı da oraya götüreceğini bilsen de, var var tebdili mekanda hakikaten ferahlık var. Gittiğin yeri geldiğin yere dönüştürmezsen tabi ki. Çünkü ferahlama ihtiyacı duymuşsan ve bunu mekan değiştirerek, yeni ortam, yeni iş, yeni arkadaşlıklar, yeni bir sektör ararayışına girip de bulmuşsan, bir süre sonra herşeyin tekrar aynı gelme hissinin ihtimalini de düşünerek, önce kafayı değiştirmek şart. Kolay değil, eşya değiştirmek gibi bir şey değil insanın kafa yapısını değiştirmek ama kendini daha iyi hissetmek istiyorsan o kafayı her yere taşıyacağını düşünmek ve kaçamayacağın en önemli kişinin kendin olduğu gerçeği ile yüzleşmek zorundasın.

Çok uzun zaman aynı okulda çalışmadım ben. En uzun çalıştığım okul halihazırda bulunduğum okul; 7,5 yıl olmuş. Ya nasıl olmuş, ne çabuk geçmiş, vay çocuklar büyüdü biz yaşlandık muhabbeti bir yana gerçekten benim için uzun bir süre. Şimdiye kadar çoktan bir atraksiyon yapmıştım, zira enerjinin hareketle çoğaldığını düşünürsek bu kadar uzun sürede biraz enerjim düşmüş olabilir. Allahtan her sene yeni metodlar, değişik konu örnekleri, farklı anlatım tarzları deneyip kendi kişisel yolculuğumun öğrettiklerini de katıyorum. Bu hem bana hem de öğrencilerime iyi geliyor.

Gidesim Var

Ne demiştim tutmayın beni a dostlar gidesim var. Ben gideceğim yere vardım, sizlere oradan sesleniyorum, pek keyifli. Biraz yolculuk, biraz uzaklaşma, biraz da dinlenmek iyi geliyor. Yalnız bir sıkıntı var Internet çekmiyor. Al sana hareket Gönülcüm 😉 Neyse yapacak bir şey yok istediğim herşey burada. Bu seferlik ben gideyim Internetin ayağına, yeter ki yazım size ulaşsın…

Gidesiniz varsa gidin, keyfiniz yerindeyse ve bu keyifli bir gitmeyse tadından yenmiyor, doyum olmuyor ne diyordu şarkıda…

”Hadi kalk gidelim hemen şu anda,
Kapa telefonunu bulamasın arayan da,
Açarız radyoyu yol nereye biz oraya…
İyi gelmez mi hiç deniz havası?
Bi’ göz oda bulur sokarız başımızı,
Bi’ de koyarız iki kadeh;
Kafa nereye biz oraya
Kafa nereye biz oraya”

Keyifli mutlu günler olsun…

Bu yazının şarkısı:
Kafa, Sıla
Youtube linki için tıklayın.

Gönül Verim

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

Yorum Bulunamadı

Cevap Yaz