Kaş ve Ben

Kendine Sahip Çık

25 Mayıs 2018

Kendine Sahip Çık

Kendi bedenimin içinde oluşturup büyüttüğüm kızımla, normal doğum yaparak ayrışmayı çok arzu ettim ancak o günün şartları buna izin vermedi. Ama bizzat deneyimlemesem de normal doğum sürecinin ne kadar sancılı bir şey olduğunu biliyorum. Anneyle bebeğin ayrışması her iki taraf için de kolay değil. Bebek, dünyamızda aldığı ilk nefesle ağlamaya başlıyor.

İyi ki Doğdum

Geçen hafta cumartesi günü yani 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı benim doğum günümdü. Öyle özel ve güzel bir günde doğmuşum ki ülke çapında bayram olarak kutlandığı için 42 yıllık hayatımda her seferinde coşkuyla kutladım kendi varoluşumu. Defalarca kaleme almışlığım vardır, başkalarının kutlamasını beklemeden kendi içimde zaten varlığımı kutladığımı. O günün doğum günüm olması her zaman mutlu etmiştir beni çünkü.

Gel gör ki bu sene bir türlü o coşkuyu içimde hissedemedim. Önceden ötelemek mümkün olsa belki de ertelerdim gelmesini. Öteleyemeyeceğime göre bir seyirci gibi içimdeki sıkıntının gelip geçmesini izlemekten başka çarem yoktu. Doğum günüm gelip çattığında ise bir bebek gibi ağladım. Sevgiyle bağlı olduğu annesinden koptuğu için ciğerine aldığı nefesten deli gibi korkan bir bebek gibi hem de. Sarılıp, sarmalanmayı bekleyen aciz bir bebek gibi.

19 Mayıs’ta doğmanın en güzel tarafı telefonunuz asla susmaz. Mutlaka birilerine hatırlatır evren sizin doğduğunuzu. Benim için bu sosyal medyanın hatırlattığı bir gün olmadı hiçbir zaman. Dolayısıyla susmayan telefonum, doğum odasında bebeği coşkuyla karşılayan sevinç çığlıkları gibiydi. Tıpki bir bebeğin dünyadaki ilk günü gibi beni sevgiyle sarmalayan insanlar vardı etrafımda ve ben o an buna sevinemiyordum.

Yeniden Doğmak

Yeniden doğduğumu bilmiyordum elbette henüz. Nefes aldıkça ve yaşadıklarımı algıladıkça; nefes alabildiğini fark eden bir bebeğin, annesinden ayrışmanın bir ayrılık değil, kendi olmak adına bir başlangıç olduğunu hissettikçe durulan bir bebek gibi duruldu içim. Annesinin ve babasının sevgi ve şevkat dolu kollarının her daim onu kucaklayacağını anlayan bir bebek gibi sakinleştim. Zamanla güven doldu içime. Ve nihayet bir kaç gün sonra içimde derin bir şükran duygusu belirdi.

Sonuçta bir bebek değildim. Korunmayı ve kollanmayı bırak, 2,5 yıldır korumaya ve kollamaya çalıştığım bir kızım vardı artık. Kızımla beraber tıpkı çocuklar gibi kaydıraktan beraber kaydığımız bir anda, şükran duygusuyla öyle bir derin nefes aldım ki, acıların içinden geçerken kendime sonuna kadar sahip çıktığımı hissettim. “Ohh bee! Çok şükür sana Allahım” diye çınladı içimde ruhumun sesi. O anda aslında aylardır zaten kendim olma yolunda ne kadar doğru adımlarla ilerlediğimi hatırladım. Buna kendimi adayarak nasıl cesaret edebildiğimi fark ettim. Öyle bir farkındalıktı ki günlerdir bedenimde sıkıştırdığım tüm korkular kaydıraktan kayar gibi akıp gitti bir anda içimden. İçinde yaşadığım dünyada daha önce kendimi hiç bu kadar güven içinde hissetmemiştim. Her şeyin net olduğu o andan beri; şükür, güven, sevgi, şevkat birbiriyle harmanlandı durdu içimde. Acı duruyordu gitmemişti bir yere. Ama biliyordum ki en güçlü merhemleri sürmüştüm üzerine.

Kendine Sahip Çık

Diyeceğim o ki sevdiceğim; içinden geçmekte olduğum günlerde kendim olmak için, kendime sahip çıkıyorum. Bunu da ben en çok yazarak yapıyorum. Bütün bunları sırf bu yüzden anlatıyorum sana. Şu an bir nevi küllerimden yeniden doğuyorum. Sen de ne olursa olsun bu dünyada herkes üstüne bile yürüse kendine sahip çık. Çünkü artık bir bebek değilsin. Dolayısıyla en iyi sen bilirsin kendine nasıl sahip çıkacağını. Kendine sahip çıkarken başkaları kendin olmanı engellemeye niyetlenirse de, onları az öteye ittir hele. İttir ki seni destekleyecek olanlara yer açılsın.

Didem Elif

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

4 Yorum

  • Cevapla Didem Çelebi Özkan 25 Mayıs 2018 at 14:31

    Tanrımmmm!!! Tüm yazılarını seviyorum ama ama bu… Söyleyecek söz bulamıyorum… Senin en sevdiğim yanın ne biliyor musun? Korkusuzca, ruhunu çırılçıplak ortaya koyabilmen. Bir insan ancak bu yazıda olduğu kadar tüm kalkanlarını indirir ve “İşte bunları yaşıyorum” diyebilir.
     
    Hayat bazen çıkmaza girer ama bizlere muhakkak alternatif bir yol sunar. Çoğu insan bu alternatif yolun bilinmezliğinden korkarak çıkmazda sıkışıp kalmayı tercih eder. Sen o yola adım atabilecek güçlü ve korkusuz kadınlardan birisin.
     
    Phoenix şimdi yan!! Sonra da küllerinden yeniden doğ!!

    • Cevapla Didem Elif 26 Mayıs 2018 at 01:47

      Canım benim
      💛💛💛🙏🙏🙏
      çok ama çok teşekkür ederim…
      😘

  • Cevapla Fatma Çakmak 25 Mayıs 2018 at 18:35

    İnanılmaz güzel bir yazı…
     
    Her satır huzur ve güç dolu…
     
    Gönülden tebrik ederim sizi 👏🏻

    • Cevapla Didem Elif 26 Mayıs 2018 at 01:49

      Çok teşekkür ederim yorumunuz bana güç verdi 🙏🙏🙏💛💛💛

    Cevap Yaz