Ölüm Çiçeği

Gece

4 Ağustos 2019

Şiir: Gece | Şair: Pınar Sude Genç

Gece

Yaptığın tüm iyilikler zihnimde yer edindi
Ben bir ay gibi aydınlattıysam seni
Yıldız gibiydin sen de benim için,
Küçük ve çok sayıdaki.
Parlayıp dururdun sürekli
Fakat senin farkın şu ki
Ben her daim hissederdim seni
Fark etmezdi o korkunç karanlık
Olduktan sonra hissettiğim tek şey aydınlık.
Soruların vardı kafanı bulandıran
Sorularını alıp kendime ekledim
Sen o sorulara kalma diye yapışık
Artık benim zihnim olmuştu bulanık
Her zaman böyleydi zaten bu
Topallasam bile
Belki düşmüş olsam bile sertçe
Yaralarım da olsa dizlerimde
Sana koşuyordum ben yine .
Pusula olmaya çalışırdım mesela sana
Kendim henüz yönümü bulmamış olsam da.
Su bekleyen narin bir çiçek gibiydin
Gözyaşlarım ile de olsa seni yeşerttim
Sense önce çiçek açtırdın içimde
Zannettiğim gibi olmadı, sulamadan gittin
Şimdi ise, ne fark eder…
İstersen ‘ay senin, gece benim’
Ne fark eder ki
Yandım bir kere bu acı ile
Ne yapsam geçer ki, geçmez belki de
Ben yine gece gökyüzüne bakabiliyorum
Ama bu sefer sana bakan bir çift göz göremiyorsun
Çünkü artık yok, ben de yıldızları göremiyorum
Biliyorum yine başka yerlerde parlıyorsun
Işıltını hiç kaybetme, iyi dileklerim hep seninle
Ve yine gülümsüyor bana ay
İstersen al, olsun ay senin
Ama gece benim…

* Şiirin hemen ardından Etham – Before I Lose My Mind dinlemenizi tavsiye ederim.

Pınar Sude Genç

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

Yorum Bulunamadı

Cevap Yaz