Üçüncü Göz

Okuma Kulübü

13 Nisan 2020

Yazı: Okuma Kulübü | Yazan: İlayda Oylum Güleryüz

Duygularımı Harekete Geçiren Settırlar

İlk kitap kulübünü kurduğumda bu günlere hizmet edeceğini düşünemezdim. Her şey bir şey içinmiş ya… Şimdi daha iyi anlıyorum. Geçtiğimiz haftaki kitap kulübü toplantısından anlar ile yazıyorum bu yazımı. Giyindim süslendim ve ekran başına geçtim. Sanki Kordon’da buluşmaya gidiyorum…

Bir anda İzmir’in sokakları ekrana geldi. Hayatımda ilk defa İzmir’i ekrandan geziyordum. Her hafta İzmir’in başka bir semtinde toplanarak yaptığımız okuma kulübümüzü şimdilerde ekrana taşıdık; Zoom.

Zombi gibi oluyorum bazen teknoloji ile.

Yine de iyi geliyor. Bu sürecin neresine, nereden pattadanak düştük/m anlayamıyorum. Üstelik ben bilim kurgu kitaplarını ve filmlerini de hiç mi hiç sevmem; şu an yaşıyoruz.

Sıra bana geldiğinde yazar Yaşar Aksoy’un geçmişe ait özlemini ifade eden satırlarda gözlerim doldu. İmbat esti, ben İzmir körfezinin kıyısına kadar geldim, sonra baktım ki evdeyim.

Bir diğer arkadaşım “Sevinç pastanesinin çevresinin 30 sene önce böyle olacağını hiç düşünmemiştim, beni çok etkiledi” diye ekledi. İzmir’i Sevme Sanatı satır satır akıyor, eminim ki doğduğum şehirde bir yerlerde imbat esiyor, “içim imdaaaaaaaaaaat” diye bağırıyor. Burada dışarı çıkamamak, aşık olduğum birine dokunamamak ile eş değer biliyorum…

Bir diğer arkadaş İzmir doğumlu ve şu an Almanya’da. Onunla kitap kulübü sayesinde sanal ortamda tanıştık. Ekranda İzmir görüntüleri akarken, ilgili arkadaşa Asansör görüntüsünü açar mısın dedi. Gurbetten duyulan özlemin ifadesiydi bu.

Geçmiş aylarda, her hafta kitapları okurken, hali hazırda içinden geçtiğimiz sokaklar bu kadar anlamlı mıydı bilmiyorum.

Perşembe günü benden ara ara şu cümleler döküldü. “Bir sonraki Alsancak buluşması Sevinç Pastanesi önünde olacak. Asansör’e bu grubu götürmek benim için milli bir görev artık…” Ve nicesi.

Sonra ne oldu dersiniz?

Çok değerli bir şarkımız başladı piyanosunu çalıp, şarkı söylemeye. İşte bir perşembe akşamı böyle keyiflendi karantina günlerinde.

Hep beraber yaptığımız etkinlikler ile avunduğumuz ve kitapların satırlarından anıları kazıdığımız günler geçecek bilirim. Ay sonunda, 30 Nisan, “Kolera Günlerinde Aşk” kitabını online ortamda tartışıyor olacağız. Belki sizler de bize katılmak ve hep beraber yazıyor olduğumuz anılar kitabımıza bir satır eklemek istersiniz, ne dersiniz?

İlayda Oylum Güleryüz

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

Yorum Bulunamadı

Cevap Yaz

Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan