Ay Işığı Yolcusu

İçimdeki Boşluk

25 Ağustos 2020

Yazı: İçimdeki Boşluk | Yazan: Atakan BalcıBoşlukta salınan bir cüce yıldız değildim, bir boşluktum uzun yıllar boyunca. İçimi babacan sözcükler ve satır satır ışıkla doldurdum ve sonra yine ve her zaman satır satır ışık vardı, kaynağımdı, su pınarı, çağlayanım. Ben bir çağlayandım bir zaman noktasında ama her şeyden önce ben yalnızca bir boşluktum, boşlukta salınan bir cüce yıldız değildim ve dev olarak da görmedim kendimi hiçbir zaman boylu boyunca, adım adım.

Tavşanlar ve merdivenler

Boşluğuma dolan tavşanlar ve yürüyen merdivenlerdi. Tavşanlar ve yürüyen merdivenler var oluyordu hiçlikten ara sıra sihir sözcükleriyle, tavşanlar ve yürüyen merdivenler akıyordu boşluğuma, havadan süzülerek, sonrasında yapraklar girdi kırmızı ve yeşil, ışık ışık.

Düşsel yüzüm

Bembeyaz bir düş gezegeniydi gözlerimi açtığım yeni yeryüzüm. Geceleri lacivertten öte kapkara ışıl ışıl bir gezegendi. Kırmızı ve yeşil yapraklarla örülüydü ağaçları gün ışığında, ay ışığında pırıltısı yüreğine işlerdi, işliyor hâlâ.

Beyaz İblis

Sonra sen çıktın karşıma, beyaz iblis. Sana şeytan demeyeceğim, şeytanın günahını almayacağım, beyaz iblis. Ah ne çekici bir ruhun vardı. Kimse ruhları alıp bir yumurtanın içine hapsetmez ki! Ama sen.. sen ruhumu en derin yerinden yakaladın ve yükselttin, yüceliğime çektin. Bilemezdim, bilemezdim, ben masum, kırmızıyla, yeşille, aydınlık kara çizgilerle kendi evrenini kurmuş bir ışıklı, derin, yalnız bir boşluktum, bilemezdim. Ah İblis, beyaz iblis, evrimin kanıtıydın sen evrimin, evrilmenin, ruhun tüm evrelerini çıplak gözlerle görmenin. Ah!…

O kitap

Kitapsız değildin sen kitaplıydın. Kitapsızlardan korkmam senden, senin gibilerden korktuğum kadar, sen kitapsız değildin, kitapları ters yüz edendin, ışığın kitabını tersinden okuyandın, aydınlıkla beslenen iyelerin düşmanı, iyeler gibiydin. Sen kitapsız değildin yok, ışığın kitabını tersinden okutandın. Yavuzdun sen en eski en köklü anlamıyla yavuzdun sen, yavuzdun sen, yavuz… Öfkenin sevdayla, sevişmenin yer ve suyla birleştiği, kargaların kadim şarkısının kutsal ve ilençli bekçisi. Havva’nın ve Lilith’in bakışlarındaki o gizil bileşke, intikamın, kıskançlığın yer almadığı o büyük nefretin ışıltısından doğmuş varlıktın. Ve o kitabı bana verdin, kitabını bana verdin.

Sevi ve ışık ile!…

Atakan Balcı

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

2 Yorum

  • Cevapla Burak Süalp 28 Ağustos 2020 at 02:27

    Sevgili Atakan, bir düş gezegenini ziyaret eder gibi okudum yazını. Sanki her okuyanın kendine ilişkin farklı bir şeyler bulabileceği bir yolculuk. Kalemine sağlık.

    • Cevapla Atakan Balcı 29 Ağustos 2020 at 12:57

      Kendi evrenimden görüntüler sunuyorum olabildiğince. Teşekkürler!

    Cevap Yaz

    Girne Antik Liman
    Girne Antik Liman
    Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan