Tüm Yazıları

Beril Erem

Koca Bir Zamandı Senin Adın
Uykusuz Klavye

Koca Bir Zamandı Senin Adın

Yabani bir hayvandır aşk, gelip kurdu yuvasını kırık kalbime.* Rammstein Ceketini alıp tam evden çıkacakken dönüp ‘Hoşça kal’ dedi sadece. Kapattım. Kapıyı. Kendimi. Giderken ellerimle onu kollarından yakalamak, omuzlarından tutup sarsmak istedim aslında. Öyle gitmişti ki… Tutsam dahi, bir yalanın soğuk rüzgarı çarpacaktı ellerime.…

14 Şubat 2019
Öykü: Terazije Üzerinde bir Kafe | Karakter: Yazar Mehmet
Uykusuz Klavye

Terazije Üzerinde bir Kafe

“Size de oluyor mu? Çıktığınız bir yolda, seyahat amacının hiç beklenmedik bir şekilde yaşamınızı sürdürmeniz için gerekli bir araca dönüştüğü? Keyfî bir son beklentisi ile bitirmek istediğiniz yolda, sona yaklaştıkça geri dönüşün içinizde yarattığı o özlem dolu baskıya rağmen; bir yanınızın hercai bir ruh…

29 Kasım 2018
Fal
Uykusuz Klavye

Fal

Üç, dört yıl oldu herhalde. Bir gün şirketteydim. Baktım benim olduğum bölümün tam ön kısmındaki dörtlü adacıkta kızlar toplanmış. Fısır fısır bir şeyler konuşup, bol ünlemli nidalar salıyorlar ortama. Vay canına! Hadi canım! Ay gerçekten mi? Kızım efsaneymiş ya! O an işim nasıl başımdan…

6 Eylül 2018
Sıradan Bir Gün
Uykusuz Klavye

Sıradan Bir Gün

O gün yine sıradan hayatımın sıradan kahvaltılarından biri ile güne başlamıştım. Sıradan olduğuna emin olduğum bir ineğin sütünden elde edilmiş beyaz peynir, sıradan bir Ege kasabasının zeytinliklerinde hiç dikkat çekmeyen bir zeytin ağacından toplanmış etsiz, lezzetsiz zeytinler ve dalından zamanından önce koparılmış zavallı bir…

9 Ağustos 2018
Kadifeden Kabuk
Uykusuz Klavye

Kadifeden Kabuk

Kadife eşofmanının paçalarını sıyırıp odanın baş köşesindeki koltuğa bağdaş kurup oturdu. Kapıyı açtığımdan beri anlatıyor da anlatıyor. Çoğunu dinlemiyorum ben. Ara sıra kafamla onaylıyorum. Bu yetiyor ona. Dinlendiğine kanaat getirip, başka bir konuya geçiyor hemen. “Neymiş efendim? Sarkastiklerin bam teli olmazmış. Nah olmaz!” Şırraak!…

28 Haziran 2018
Yalelli
Uykusuz Klavye

Yalelli

“Kafa bir dünya geldi bu dün gece. Ağzına doğru çakmak çaksan alev alır yemin billah. Öyle içmiş. Akıl desen yalelli, iki cümleyi bir araya getirip konuşamıyor. Sıkıcı bir şarkının nakaratı gibi aynı yerlerde dönüp duruyor.” “Eeee?” “Moralim çok bozuk, sende kalacağım, dedi.” “İyi madem,…

14 Haziran 2018
Uykusuz Klavye

Kapımda Ayrılık Var – 7

Son Sokağın sesleri yavaş yavaş evin loş salonunu terk ediyordu. Mete, pencereye doğru gidip perdenin aralığından dışarıya baktı. Giderek azalan insan kalabalığı artık caddenin karşı tarafındaki kaldırımın üstüne oturmuş komşuların kaygılı varlıklarına yerini bırakmıştı. Gözlerini ilk katın penceresinden ayırmadan, kulaktan kulağa oynayan küçük çocuklar…

24 Mayıs 2018
Uykusuz Klavye

Kapımda Ayrılık Var – 6

7.GÜN | Çöküş Atalay Apartmanının önündeki kalabalık giderek artmaya başlamıştı. Mete, polis kordonu ile çevrelenmiş apartmanın girişinde sanki birini bekliyormuş gibi kalabalığın içine baktı. Sonra cebindeki sigara paketinden bir sigara çıkarıp sıkıntıyla yaktı. Hiç kuşkusuz meslek hayatının en garip olaylarından biri ile karşı karşıyaydı.…

17 Mayıs 2018
Uykusuz Klavye

Kapımda Ayrılık Var – 5

6.GÜN | Kabulleniş Midemdeki ağrı ile uyandım sabah. Saate baktım, altı on sekiz. Normal zamanlarda bu saatte kalkabilmem bir mucize olurdu. Hatta seyahate giderken; eğer erken saatteyse uçağım, o gece uyumazdım. Dört günün ardından yatağıma gelebildiğim için mutluyum, bu sefer rüya ya da kâbus görmedim.…

3 Mayıs 2018
Uykusuz Klavye

Kapımda Ayrılık Var – 4

5.GÜN | Fırtına Öncesi Sessizlik Şirketteyim ama her yer öylesine karışık ki. Fırtına öncesinin o iç bayan sağır sessizliği gibi. İnanılmaz boğucu bir hava var. Klimalar çalışmıyor ya da bu yumru benim boğazıma ilerledi ve beni boğmaya kararlı. Onun odasına gitmek için odanın çevresinde dolanıyorum.…

26 Nisan 2018
Uykusuz Klavye

Kapımda Ayrılık Var – 3

4. GÜN | Yenik Kumandan Savaş Alanını Geziyor Aşk, Ah aşk… Kalbimden içeri, en derinlerimdeki aşk. Sevdiğimin gözlerinde, Her şeyi zamansız yenik bırakan aşk. Kadınlığım ya da erkekliğim neye yarar? Sen olmasan aşk. Aşk, Ah aşk… Saat yedi. Gözlerimde inanılmaz bir ağrı ile uyandım.…

19 Nisan 2018
Uykusuz Klavye

Kapımda Ayrılık Var – 2

3. GÜN| Ah Ayrılık! Yaman Ayrılık! İnsan kendi kendine ne zaman konuşmaya başlar? Yalnız hissettiğinde? Delirdiğinde? Ya da belki delirmemek için? Ya da içinde çok şey biriktirdiğinde? Bakmayın, hepimizin içi çöplüğe dönmüş durumda aslında. Dönüştürmeden veya atamadan o çer çöpü bastıra bastıra en derinlerimize…

12 Nisan 2018