Tüm Yazıları

Edibe Vural

Öykü: Müsait Bi'Yer | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Müsait Bi’ Yer

Gün ağarmaya başlıyor. Yaş aldıkça uyku saatlerim epey kısaldı. Daha güneş doğmadan uyanır oldum. Eskiden işe yetişme derdim olmasına rağmen şimdikinden çok daha geç uyanır, üstüne üstlük beş dakikalık uyku için neler vermezdim? Şimdi ise günlerini bir otobüsün içinde şehrin bir ucundan diğer ucuna…

17 Eylül 2020
Öykü: İhaleci İbrahim | 1 | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

İhaleci İbrahim | 2

“Peşengi ile İbrahim’in hikâyesini bilmek için İbrahim’in evvelini bilmek gerekir. İbrahim, sekiz çocuklu bir ailenin beşincisiydi. Çocukluğu ve gençliğinin bir bölümü kendinden bir yaş küçük kız kardeşi Meyrocan ile geçti. Her şeyleri bir olan bu iki kardeş arasında diğerleriyle tutturamadıkları bir bağ vardı. Meyrocan,…

20 Ağustos 2020
Öykü: İhaleci İbrahim | 1 | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

İhaleci İbrahim | 1

Güneş nazlı bir gelin gibi süzülüyor Urfa’da. Harran’da ekinler altına kesmiş, alabildiğine sarı ve parlak. Kaleye iniyor sıcaklık, yüzyıllardır kutsal sayılıp dokunulmayan balıklar, bir çocuğun onlara attığı kuru ekmekten nasipleniyor. Yüzünde dövmeler olan yaşlı bir kadın evinin avlusunda yıpranmış ellerini kulağına götürerek ağıt yakmakta.…

25 Haziran 2020
Yazı: Perdesizler | 1 | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Perdesizler | 2

  Öykünün birinci bölümü için 👉🏻 Bölüm 1   Duvara çarpıp kulağına gelen her bir kelime, aynı zamanda tokatlıyordu yüzünü Ayten’in. Kapıcı Ayten’in soluk teninden ve donmuş halinden dolayı tedirgin bir ses tonuyla; “Ablacım birazdan dört numaranın anahtarını getireyim sen bak, için rahat etsin”…

28 Mayıs 2020
Yazı: Perdesizler | 1 | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Perdesizler | 1

Gecenin yükünü çekmiş omuzlarını zorla kaldırdı. Yatağa ve serin sabah uykusuna dönük gözlerini ancak yarım bir şekilde açabildi. Çıplak ayakları parkeyle buluşunca, ılık bir sabah olacak, dedi içinden bir ses. Önce yüzüne bir avuç can suyu çarptı ardından pikabına Selçuk Alagöz’ün Malabadi Köprüsü plağını…

30 Nisan 2020
Yazı: Göçüp Kalan - 1 | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Göçüp Kalan | 2

* Öykünün birinci bölümü için 👉🏻 Göçüp Kalan | 1 Hayat bölümlerden oluşur demiştim; işte biz de ikinci bölüme bir tren vasıtasıyla ulaşmaya çalışıyorduk. Babam mektubunda bu trene kara diyordu. Hakikaten de hem ruhu hem de kendisi kapkara bir trendi. Belliydi içinde nice özlemler…

2 Nisan 2020
Yazı: Göçüp Kalan - 1 | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Göçüp Kalan | 1

1965 yılının mart ayıydı. Babam yaklaşık bir aydır şehre gidiyor iş arıyordu. İç Anadolu’nun o ücra köyünde iş yoktu çünkü. Rençberlik ise bir işten sayılmıyordu o zamanlar. Yoksulluktan bahsediyorlardı sık sık. Yahu bu yoksulluk neydi? Altı yaşında bir çocuk için yoksulluk henüz bilinen bir…

6 Şubat 2020
Yazı: Diyabetik Dostluk | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Diyabetik Dostluk

Zamana meydan okuyan ruhuyla, hoş ve nostaljik bir şarkının en sade yeri gibiydi Ezgi. Ünlü sistem filozofu Hegel, zamanın ruhundan bahseder. Evet zamanın ruhu var fakat herkes yaşadığı zamanın ruhuna ait değil, sanki bambaşka bir zaman diliminden gelmiş gibi bazıları. Ezgi de o bazılarındandı…

9 Ocak 2020
Öykü: Soğuk | Yazar: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Soğuk

Çocukluğum ne güzeldi… Küçük, cılız kollarımı açarak buğday tarlalarının bir ucundan bir ucuna koştuğum çocukluğum. Eve vardığımda kapının eşiğinde, eli belinde fakat yüzü şefkatle dolu, elleri soğan kokulu annemin beni bekleyişi ve bol köpüklü ayranın hayali… Babamı da severdim o zamanlar. Bir gün bana…

17 Ekim 2019
Öykü: Baba Mesleği | Yazar: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Baba Mesleği

Babam; tenleri bakırdan bronz, kalpleri bakırdan sağlam, kültürleri bakır kadar eski insanların yaşadığı memleketim Gaziantep’te bakır işlemeciliği yapardı. Hannan Usta deyince tüm bakırcı eşrafının aklına evvela babamın çizgilerle dolu yüzüne oturmuş tebessümü, ardından ismiyle müsemma merhamet dolu gözleri, çalışkan ve yetenekli elleri gelirdi. Çarşıda…

19 Eylül 2019
Öykü: Kader | Yazar: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Kader

Ben Kader, çok uzak bir yerlerden, bambaşka bir kadının kalemine hayatımı mürekkep ederek anlatıyorum… Bu ismi bana 11 yaşında kaybettiğim babam koymuş, ah canım babam! Biliyor muydun kızının başına gelecekleri? “Kader”inin kara bahtlı olacağını bilir miydin? Sahi baba, tüm yaşadıklarım kader miydi? Baba, kader…

22 Ağustos 2019
Bir Kahve Molası

Kadife Koltuklar

Artık 30 yaşında genç bir kadındım, hayatımı birleştirmeyi isteyecek kadar sevdiğim ve saygı duyduğum bir adam vardı. Düğünümüz yaklaşık 2 ay sonra Furkan’ın memleketi Ankara’da ve benim memleketim İzmir’de olacaktı. Furkan’la üniversitede aynı sınıftaydık önceleri iki iyi arkadaşken daha sonra çok daha iki iyi…

8 Ağustos 2019