Tüm Yazıları

Elif Bilici

Öykü: Zeytin Ağacı | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Zeytin Ağacı

Pürüzlü beyaz tavana bakıyordum bir süredir. Uyanalı henüz on dakika olmamıştı. Babaannemin deyimiyle; nevresimleri patiska gibi bembeyaz olan yatağımdan çıktım. Küçük, mavi ahşap pencereden günün ilk ışıklarını izledim. Camı araladım; Kaz Dağları’ndan gelen güzel esintiyle beraber keskin bir çam kokusu doldurdu odayı. İçime derin…

2 Temmuz 2020
Öykü: Ah be Ayten! | Yazan: Beril Erem
Bi' Dolu Mola

Ah Be Ayten!

Duvara yaslanıp soluklandı. Gözlerini kapatıp, kafasını duvara yasladı. Güneşte gözlerinizi sıkıca kapattığınızda neon renkli iplikçikler uçuşur ya, işte tam da öyle olmuştu. Kapalı gözlerinin önünde iplikçikler uçuşuyordu. Gözlerini açtı sakince, nefesini dengelemeye çalıştı. Nasıl demişti nefes terapisti; yavaş yavaş ona kadar sayarak nefes al,…

18 Haziran 2020
Öykü: Dede Tostu | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Dede Tostu

Bazı günlerin kötü olacağını, hayatınızda iz bırakacağını hissedebilirsiniz. Belki uçurumdan düştüğünüz rüyalarla, belki içinizden bir şey yapmak gelmemesiyle… Bilemem o kısmını ama ilahi bir güç bazen bize bir şeyler söylemek ister. Biz anlamasak da çoğu zaman böyle olur. Benim de öyle olmuştu. Son iki…

4 Haziran 2020