Yazarın Tüm İçerikleri

Gökçe Çiçek Gönülaçar

Öykü: Mor | Ayşe | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Mor | 5 | Ayşe, Gülce, Feride

Yeni bir yaşam başladı benim için. Kepimi attım. Artık rehber öğretmenim. Herkes bin türlü zorlu sınavlardan geçer. Ben hem okulumun finallerini verdim hem de gencecik yaşımda hayatın kazık sorulu sınavlarından geçtim. Eğer öğrenmeseydim bir daha çıkarırdı karşıma hayat o zorlukları. Sınıf tekrarına gücüm yoktu!…

19 Ocak 2021
Öykü: Mor | Ayşe | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Mor | 4 | Feride ve Gülce

Kızımla buraya yerleşeli dört ay oldu. Bu yerleşmenin geçici olduğunu hiç çıkarmadım aklımdan. Allah’ın sevgili kulu olduğumu bildiğim için şükürlerimi de hiç eksik etmedim yaradandan. Bana sahip çıkanlara da hizmet etmekten bir gün of demedim, demeyeceğim. Bir köy evinin içinde sabah akşam hayvan bakmak,…

6 Ocak 2021
Öykü: Mor | Ayşe | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Mor | 3 | Hamiyet

Kimsenin gökleri yırtan çığlığa bile kapısını açmadığı bu zamanda beni bulsun bu olaylar. Bulsun Mehmet! Beni bulsun çaresizler. Hayatta yapayalnız kalmaktan korkan çocuklar, beni bulsun. Annemi kaybettiğim günden beri annesizliği bilen ve dört kardeşine anne olmaya çabalayan, beni bulsun. Kimse babası yüzünden annesiz kalmasın.…

22 Aralık 2020
Öykü: Mor | Ayşe | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Mor | 2 | Ayşe

Sabah nöbetten ayrılırken hastanenin otoparkında gördüm onları. Hamiyet Abla kendi arabasına bindiriyordu anne ile kızını. Çok yorgundum. Bir şey soramadan önümden geçip gittiler öylece. Zor bela eve attım kendimi ben de. Gözümün altı ve üstü iyice morarmaya ve ağrımaya başlamıştı. Aynaya baktığımda durumum içler…

8 Aralık 2020
Öykü: Mor | Ayşe | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Feminizm ve Kadına Şiddet Naftalin

Mor | 1 | Ayşe

Kollarımdan sıkıştırılıp duvardan duvara fırlatılalı henüz iki saat geçmişti. Acil nöbetim vardı. Daha ne olduğunu bile anlayamadan koşturarak işe gelmiştim. Canım çok yanıyordu. Ama asıl alev alan ruhumdu. Acıdan ne yaptığımı bilmiyordum.…

24 Kasım 2020
Öykü: Sarı Kasımpatı | Atam Kızı | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Sarı Kasımpatı | Atam Kızı

Bu sabah kapım çalındı. Ellerinde rengârenk kasımpatılarla iki güneş çocuk duruyordu karşımda. Yanakları al al olmuş. Üşümüşler kasım soğuğunda. İçeri buyur ettim. Sabah kahvemin keyfine keyif kattılar. Belki ben okutmadım onları ama hepsi benim öğrencim sayılır. Yurtdışında yaşayan iki kızımdan hiçbir farkları yok. Hepsi…

10 Kasım 2020
Öykü: Eski Zaman Tükkanı | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Eski Zaman Tükkanı

Mutlu uyanmıştım. Çünkü anneannemi rüyamda görmüştüm. Çocukluğumda olduğu gibi yine bana bilmeceler soruyordu. Aslında çoğu zaman hatırlamam rüyalarımı. Zaten anneannem de rüyama öyle sık gelmez. Gördüğüm rüyanın bir kısmı net ama geri kalanı belirsiz. Bazı yerlerini tam hatırlamasam da içimi bir sevinç kaplamıştı uyandığımda.…

29 Ekim 2020
Öykü: Luna'nın Parkı |Y azan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Luna’nın Parkı | 2

Eski halsizlikleri nüksetmişti Luna’nın. Zaman zaman bayılmalar yaşıyordu. Çocukluğundaki iştahsızlığı geri dönmüştü. Çok sevdiği bale çalışmasına katılamıyor, gösterilere çıkamıyordu. Ege Üniversitesi’nde tahlil üstüne tahlil yapılmasına rağmen anemiden başka bir teşhis koyan olmamıştı.…

13 Ekim 2020
Öykü: Luna'nın Parkı |Y azan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Luna’nın Parkı | 1

Seksen dokuz yılının sakin bir temmuz akşamıydı. Yıldızlar yeryüzüne inecek kadar yakın, hava oldukça ağırdı. Bahçedeki kamelyada gökyüzünü izlerken başlamıştı kasılmaları Suna’nın. “İçim boşalıyor sanki abla” demişti. Demesiyle beraber sedirin üstündeki krem rengi kilim pembeye dönmüştü bile. “Çabuk” diye bağırdı Nurhan, diğer sedirde uyuyan…

29 Eylül 2020
Öykü: Ne?!Korona mıymış? | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Ne?! Korona mıymış?

Ağustosun kavurucu sıcağında hastane kantininde oturmuş babamdan haber bekliyordum. Babam, dün öğleden sonra ani bir kalp spazmı geçirmişti. Yaşadığımız ilçenin devlet hastanesine başvurmuştuk. Hastane aciline girmemiz ile sağlık helikopterine bindirilip il hastanesine nakledilmemiz bir saati bile bulmamıştı. Kronik kalp rahatsızlığına ve acillere çok alışkındık…

15 Eylül 2020
Öykü: Tey,Tey,Tey |Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Tey, Tey, Tey

Sıradan bir gündü, ben yine her gün yaptığım, işleri yapıyordum. Aslında bir nebze neşeli bile sayılırdım. Başıma ne gelirse gelsin, dudağımın kenarındaki o yalancı gülümsemenin yeri sabitti. Gerçekten gülmediğimi garip bir oyunun içinde dönüp durduğumu ofisteki herkes biliyordu. Garipsemiyorlardı da. İronik bir hayatınız varsa…

1 Eylül 2020
Öykü: Aynı Tanrının Çocukları Nikos & Raife | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Aynı Tanrının Çocukları Nikos & Raife

Kriti! Ya panda sti kardia! İse i patrida mu i gliyka.* * Girit! Hep kalbimdesin! Tatlı memleketimsin. Üzümlü kamelyanın altında ela gözlerini batan güneşe kilitlemiş, yaşlı ellerini birbirine kavuşturmuş sessizce oturuyordu büyük babaannem. Dantelli beyaz tülbenti ve siyah elbisesi içinde Yin ve Yang sembolünün…

23 Haziran 2020
Yazı: Pembeden Yeşile Bütünlük | Yazan: İrem Savaş
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan