Kategori İçeriği

Sentez

Öykü: Dumanlı | Yazar: Özge Can
Sentez

Dumanlı Hava Sahası

Yüzü iki avucunun arasında, dirseklerini dizine dayamış, gözünden akan yaş toprağa değmeden buhar oluyordu. Baktığı, dumanla kaplanmış dağın önünde, çömelmiş vaziyette gözünden akan yaşın farkında bile değildi. Yanında duran devrilmiş gri kova, gökyüzünün dumandan grileşmiş maviliğine ağzını yarım açmış balığın suyla buluşma arzusu gibi…

18 Ağustos 2019
Nilüfer
Sentez

Her İnsan Bir Dünya | Nilüfer

70’ler ekolünde döşenmiş elli yıllık mekânın penceresinden denizin köpüren dalgalarına bakarak konuşuyordu Nilüfer. “Burası annemin hayalinde yaşadığı dünyaya göre dekore edilmiş.” “Annenle gelir miydiniz?” “Hayır, hiç kısmet olmadı. Mekânda fotoğraflar çeker, anneme gösteririm ara sıra. Gözünden ışıltılı bir gençlik telaşı akar. Gözünün çevresindeki kırışıklıklar…

4 Ağustos 2019
çember
Sentez

Çember

Hayatımı sardığım çemberden dışarıya başımı hiç çıkartmamalıydım. Başkasına ateş, hapis, duvar gibi görünen bu çemberdi beni koruyan. Başkalarının gözünden kendime bakmaya başladığım an, işte tam o an kırdım o çemberi. Ne zaman mıydı o an? Anlatayım, anlattıkça kalbimde çöreklenen ateş diner belki. Dinlerken sen…

21 Temmuz 2019
celile
Sentez

Her İnsan Bir Dünya | Celile

* Her İnsan Bir Dünya öykü dizisinin birinci bölümü için tıklayınız. “Ya Göründüğün Gibi Ol, Ya da Olduğun Gibi Görün…” – Mevlana Celaleddin Rumi Her bir sözüyle, bilgeliğin kelimelerini beşeriyete fısıldayan Rumi, varoluşun en insanca birikimlerini aktarırken elbette felsefeden de uzak kalamamıştır. Aklın yolu…

7 Temmuz 2019
her insan bir dünya
Sentez

Her İnsan Bir Dünya

“Alnındaki çizginin şekline göre, çok gülen biri hatta kahkahaları gökyüzünü dolduran cinsten. Yürürken uçuyor adeta; ayağının altında bir canlı varmışçasına, incitmeden korkarmış gibi incelikli adımlar atıyor. Mutlu hanesine bir artı daha ekleyebilirim.” Kaldırımın kenarına oturmuş, geçen insanların hikâyelerini zihninde canlandırmaya çalışıyordu Özgül. Mutlu ama…

23 Haziran 2019
Öykü: Mahkûmiyet- 2 | Yazan: Özge Can
Sentez

Mahkûmiyet – 2

Kulağında hep aynı sözün çınlamasını durduramadan meydanı izliyordu Meltem. “Kaçtı onlar.” Meydandaki tüm insanların yönü lojmana çevrilmiş, oradan gelecek bir hareket, belki de bir cinnetin seyirliğinde yüreklerine su serpmeyi bekliyorlardı. Oysa Osman vardı yanlarında, diğer terk edilen eş. Herkesin gözlerindeki merak, normalin aksi duruşuyla…

9 Haziran 2019
Öykü: Mahkûmiyet | Yazar: Özge Can
Sentez

Mahkûmiyet – 1

“Sence mahkûm bir hayat mı yaşayacağız Mehmet?” “Herkes bir şeylere mahkûm. Kimisi insanlara, kimisi yaşadığı yere, bir duyguya. Hayat bir mahkûmiyet Azize.” “İnanmak da mahkûmiyettir o zaman; Tanrı’ya, insana ya da doğaya hiç fark etmez.” “Dedim ya işte; herkes mahkûm.” “Mutlu olacak mıyız peki?”…

26 Mayıs 2019
Öykü: Yabancı | Yazan: Özge Can
Sentez

Yabancı

İlk kez geldiği şehrin sokaklarında avare dolaşırken, kendini yabancı hissettiği insanlar arasında bir kahve içimlik mekan arayışına girdi Buket. Gezmek istediği çok mekan vardı, zamanı tasarruflu kullanılmalıydı elbette ama kahve içmeden olmazdı. Parke taşlı dar sokakta masalarını sokağın içine yerleştirmiş, baharın gelişine saygı duruşundaki…

5 Mayıs 2019
Öykü: Yumru | Yazar: Özge Can
Sentez

Yumru

İçtiği su boğazından geçemedi, öksürükle birlikte iki büklüm olarak ciğerinin derininden gelen solumayla kesik öksürüklere devam etti. “Bu yumru ne zaman geçecek?” diye içinden kendi kendine sitem ediyordu. İki büklüm haldeydi hâlâ. Kolundaki saate baktı geç kalmak üzereydi. Doğrulup bir yudum su içmeyi denedi…

21 Nisan 2019
Öykü: Eteğimdeki Taşlar | Yazar: Özge Can
Sentez

Eteğimdeki Taşlar

“Eteğimdeki taşları dökmeye geldim!” “Erken oldu sanki.” “İroniyi bırak. Geldiğime şükret sen. Geç-erken ne fark edecekti ki?!” “Can yeleğine ihtiyacım olacak mı? Sargı bezi, yara bandı filan?” – Zevzekliğinden, yüzsüzlüğünden hiçbir şey kaybetmeden, hiçbir şeye dokunmadan öyle yaşamaya devam anlaşılan! “İlahi Ceren, elbette bir…

7 Nisan 2019
ateş
Sentez

Ateş

Göz bebeğinin içinde hareler halinde ateş yansıyordu. Haki yeşil duvarlardan yayılan ateş kırmızısı alevler gözünde can bulmuş deliliğin çıldırtıcı bakışlarında parlıyordu. Ağzının kenarına yerleşmiş çarpık gülümseme ile elinde kalan son kitabı da dumanların içinden seçmeye çalıştığı ateşin içine fırlattı. Hakan Hakan 40’lı yaşların yarattığı…

10 Şubat 2019
Kendi Kendine
Sentez

Kendi Kendine

Karşısında kendi bedeninin içinde, kendi sesi kendisiyle konuşuyordu. Kendi sesini, yabancı bir ses gibi duymak zihninde bir girdap oluşturmuş, beyninde şok etkisi yaratmış, konuşma komutunu diline yönlendiremiyordu. Kırk yıllık ahbabıyla sohbet eder gibi kendine seslenen kendine, bir yabancıya bakıyor gibi bakıyor, bir o kadar…

27 Ocak 2019
Kimlik
Sentez

Kimlik

Eline aldığı kimlik, hayatını sıfıra çektiğinin işareti olarak yeniden avuçlarındaydı Öykü’nün. Tıpkı hayatı gibi… Devletin gözünde artık yalnız bir kadındı. Tüm resmi işlemlerini yürütürken ilgili kişinin yüzüne bakmasının ardından, kimliğin sağ altına göz atması saniyelik bir andı. Ardından kimlik arka yüzündeki medeni hali bölümü…

13 Ocak 2019
Yılın Sentezi
Sentez

Yılın Sentezi

Ardından kapattığı kapının üzerindeki eline takıldı gözü. Sanki gençliğin son izleri silinmek üzere hazırlanır gibiydi. Tırnaklarında kan kırmızı ojeler, gören gözlere ve ruhuna canlılık hissi veriyordu. 100 yaşına da gelse vazgeçmeyecekti kırmızı ojeler, kızıl saçlar ve stilettolardan. Yaşamının kodları arasında vazgeçilmez üçlüydü bunlar, kendini…

30 Aralık 2018
Yazar
Sentez

Yazar

Okuma koltuğunda bacaklarını stresle sallarken bir yandan da dudaklarını kemiriyordu Melda. Okuduğu kitabın içine girmiş, olayları kendi yaşıyordu adeta. Çevresini saran aura tüm dış etkilerden koruyarak içeriye herhangi bir sesin, olayın girmesini engelliyordu. Neredeyse gözle görülen bir çember oluşturmuştu, griden maviye çalan tonlamada, şeffaflığın…

2 Aralık 2018
Çiçek | Özge Can
Sentez

Çiçek

Küçücük eli avuçlarının içinde sıktığının farkına varmadan diğer elinde tuttuğu çiçek ile parke taşlı yolda hızlı adımlarla yürüyordu. – Anne elimi acıtıyorsun. – Affedersin kızım, farkında değildim, çok mu sıktım? – Ayrıca çok da hızlı yürüyorsun, ayağım da acıdı. Ölüler bir yere gitmez ki…

18 Kasım 2018
Kalem
Sentez

Kalem

Elindeki kalemi demirlere çarparken çıkardığı gürültüden habersiz, gözlerini kısmış tık tık tık sesleri eşliğinde volta atıyordu. Aklından geçenlerin hızına adımları yetişemedikçe kalemin demire çarpma hızı artıyordu. “Irmak Hanım buyurun” diye seslenen görevliye yabancılayarak baktı. Ne için orda olduğunu unutmuş, adıyla seslenilmesini yadırgamış halde bir…

4 Kasım 2018
Öykü Çekmece | Mektuplar
Sentez

Çekmece – 5

Kutunun içine uzattığı elini adeta içine uzatmış gibi hissetti Sude. Kapattığı, yok saydığı, kilitli kapılar ardında odalara hapsettiği, tüm çekmeceler toplu halde isyana geçmiş, kapıları zorlayıp dışarı çıkmak için zihninde anlık görüntülerle istilaya başlamışlardı. Kutunun içinden yıllar önce sakladığı iki kitabı çıkarttı. Aynı kitabın…

21 Ekim 2018
Öykü Çekmece | Mektuplar
Sentez

Çekmece – 4

Gün batımına denk geldiği köprü trafiğinde en azından manzara güzel diyerek kendini teselli etmeye çalıştı Sude. Gökyüzünü kaplayan kızıllık, boğazın rengini maviden laciverte, yer yer turuncu harelere bırakmış, gün şehri terk ederken şehir insanlarının üzerine siyah pelerinini çekmeden görsel bir şölen armağan ediyordu. Sude…

7 Ekim 2018
Öykü Çekmece | Mektuplar
Sentez

Çekmece – 3

Ofiste pencerenin önünde dikilmiş boş gözlerle dışarıyı izliyordu Sude. Mektupları yıllar sonra yeniden okumanın yarattığı duygu karmaşası ruhunu alt üst etmişti. Boğaz turu yapan feribotları izlerken içinde açık kalmış çekmece eski yeni anılarla ruhunu o anların içine çekiyordu. – Mert, mektuplarında bahsettiği arkadaş grubuyla…

23 Eylül 2018