Neredesin?

Fikrin vardı
Daha güzel bir dünya için
Şiirlerle, şarkılarla
Kimi zaman haykırışlarla söylerdin
Söylemekle kalmaz
Emeğini amade ederdin o fikirlere
Duruldun
Ya da durdurdular
Yoksa biz bilmiyoruz da
Aklını, hayallerini mi çaldılar?
Neredesin?

Gülüşlerin vardı
Güneş görmüş ayçiçeğine benzerdi yüzün
Sen güldüğünde çocuklar ve çiçekler gülerdi
Bulutlar ve insanlar çarpışmaktan vazgeçerdi
Öyle bir gülüştü ki o
Kaosu, acıyı vaat edenlere karşı, dimdik ayakta kalan bir manifestoydu.
Artık gülmüyorsun
Ya da güldürmüyorlar yüzünü
Yoksa biz bilmiyoruz da
Aldılar hırpalayarak
Uzaklara mı götürdüler gönlünü?
Neredesin?

Hayallerin vardı
En zor zamanda umutları güçlü tutabilen
Göğe bakıp bakıp, şiir gibi anlattığın
Anlatırken cennetlik bir mizaca dönüştüğün
Seni sende, bizi bizde tutmaya omuz veren
Öyle güzel, öyle candan hayallerdi

Artık suskunsun
Ya da susturuyorlar
Yoksa biz bilmiyoruz da
Diline kelepçe mi vurdular?
Hayallerini üzerine toprak mı örttüler?
Neredesin?

Neredesin şuurlu şiir,
Doğruluğu şiar edinmiş şair?
Neredesin
Arşınlayıp memleketleri,
Umut dağıtan, inançları uyandıran muhacir?
Neredesin kalemi, hissi, gönlü kudretli,
Çamurda, savaşta, kaosta dahi gül yetiştiren mahir?

Neredeysen dön geri kendine
Bizi, olacağına inandığımız hayallerden etme!
 
 

Hepimizin hayatında koşulsuz, korkusuz omzunu yaslayabildiği güvenli liman/limanlar vardır. O limanlar hayatın hırçın dalgalarına yenik düştüğünde, sadece kendileri kaybolmazlar. Kılavuzluk ettikleri bütün yollar ve yolcular da alabora olurlar.
Bu şiir o güzel limanlar içindir. Eksik olmasınlar.
Hepsine sonsuz selam olsun.

Mehmet Gökcük