Tüm Yazıları

Özge Can

Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar |1 | Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Belgin’in Kelimeleri

Belgin Cevher, on dokuz yaşında, kadın. Konuşmuyor! İçinde kelimeler birbirine çarpa çarpa çarpık cümleler oluşturuyor, her cümleyle içi daha da genişliyordu. Sesine ulaşmıyordu. Kimsenin çare olamadığı yarasını ses almış kelimeler kanatıyordu.…

20 Kasım 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar |1 | Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Nesrin’in Korkusu

Resetlenmiş aklının uçlarında dolanan his tetikte tutuyor Nesrin’i. Her şeyi kontrol etme dürtüsü ilk ne zaman peyda olmuş hatırlamıyor. Buraya ne zaman geldiğini de. Bahçeyi seviyor, orada olmak aşinalık yaratıyor aklında.…

6 Kasım 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar |1 | Yazan: Özge Can
Feminizm ve Kadına Şiddet Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Derya’nın Ateşi

Hayatına sahip çıkmayı son virajda aklına getiren Derya, bulunduğu yerin tezatlığıyla içinden söyleniyordu; “Hayatına sahip çıkmış! Daha ne kadar çıkacaksam. Çıktım bak, onun için buradayım işte. Kendi gelmiş doksan yaşına. Everest’e çıkmışım hanım, oradan konuşmak kolay, aşağılara gel de oradan bak bakalım kolay mıymış…

23 Ekim 2020
Öykü: Karmanın Düşü | Yazan: Özge Can
Sentez

Karma’nın Düşü | 3

Şehrin siluetine düşen gölgeler gibi iğreti sallanıyoruz boşlukta Turgut’la. Renkler tonlarını yitirmiş. Biz de renklerimizi. Sadece birer gölge. Bir sopanın ucuna takılmış, gizli bir elin yönetiminde sadece hareket ediyoruz. Ruhumuz hapsedilmiş; ışıksız, cansız, mimiksiz.…

18 Eylül 2020
Öykü: Karmanın Düşü | Yazan: Özge Can
Sentez

Karma’nın Düşü | 2

Gözündeki fer sönmüş, içtiği şarapların etkisiyle sarsak adımlarla etrafında bir ileri bir geri gidip geliyordu Turgut. Işıltılar saçarak gülümseyen Melda’dan alamıyordu gözünü. Onur konukluğunun hakkını veriyordu. Fotoğraflardaki ses kayıtlarını kimse dinlemiyordu artık. Çerçevelerin önünde saniye geçirmeden ilerleyen kitle, salonun ortasında şakıyan Melda’yı daha ilginç…

11 Eylül 2020
Öykü: Karmanın Düşü | Yazan: Özge Can
Sentez

Karma’nın Düşü | 1

Tripodun ayaklarını sabitleyip makineyi yuvaya yerleştirdi. Batan güneşin, denizin maviliğine oluşturduğu menevişlenmeyle beraber, gökyüzünün mavisi arasına sıkışan kent siluetini fotoğraflamaktı niyeti Turgut’un. Kişisel sergisinde mutlaka bir tane de İstanbul manzarası bulunsun istemişti. Anadolu kentlerinin gün batımı fotoğraflarından oluşturduğu yetmiş iki fotoğrafın yanına bir de…

28 Ağustos 2020
Öykü: Çürümüş Ruhlar | Yazan: Özge Can
Sentez

Çürümüş Ruhlar

Bir, iki, üç, dört tane kılcal damar var ellerimin üzerinde. Tam orta parmağıma doğru uzanan damar şiş. Evrimsel sürecin armağanı mı acaba bu? Vücudumuzda bazı işlevselsiz yapılar evrimden sebepti. Ellerimi indirsem dizlerimin üzerine, belki kaybolacak o damar, kas mıydı yoksa o? Keşke havalandırsalarmış salonu.…

17 Temmuz 2020
Öykü:Evler,İnsanlar,Hikayeler |Yazan: Özge Can
Sentez

Evler, İnsanlar, Hikâyeler

Moloz yığınlara baktıkça üst üste yıkılmış hikâyeler görüyorum. Yıkılmış ve kaybolmuş. Birbirinin aynı ya da çok farklı. Penceremden görürdüm o binayı. Her sabah, her öğlen, her akşam ve gece. Yedi katlı binanın sarımtırak cephe boyası yer yer dökülmüş. Evlerde, duvar artlarında yeterince hapis hissi…

3 Temmuz 2020
Öykü:Kaçış | Yazan: Özge Can
Feminizm ve Kadına Şiddet Sentez

Kaçış

Mendiline döktüğü kolonyayı burnuna dayayarak insanlar içinden hızlı adımlarla uzaklaşmaya çalıştı. Başkalarından kaçarken kendinden kaçtığının farkında değildi. Ürkek gözlerle etrafı izliyordu. Bir yabancı! Tüm yaşamın acemisi, bildiklerini unuttuğu, hatırladıklarının ise kocaman bir hiçliğe dönüştüğü bir yabancı. Kaçış ama nereye? Kara gözlerinde ürkek bir bakış…

19 Haziran 2020
Öykü: Eylül, Beni Sev |Yazan: Özge Can
Sentez

Eylül, Beni Sev

Kum tanelerinin sesine kulak vermemiştim daha evvel. Üzerine bastıkça, ayağımın altında çıtırdayan buz parçaları gibi. Gövdemin ağırlığında eriyip, ılıklaşan buzla pamuk arası bir yumuşaklıkta. İçimi gıdıklıyor. Ay son dördünde. Yarım göz kırpıyor gökyüzünden. Gri mavi ışıltısının altında kumlar parlıyor. Çıplak ayak dolaşıyorum bugün. Dünyayla…

22 Mayıs 2020
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan