Tüm Yazıları

Zeynep Mete

Öykü: Ha Sen Ha Cern | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Ha Sen Ha Cern

Benim adım Hacer. Şu kazulet, iki büklüm adamla tam altmış senedir şehre hem çok yakın hem çok uzak bir köyde yaşıyorum. Şehre yakın; atın, araban olursa elbet. Uzak, ne atımız ne de arabamız var çünkü. Benim kazulet hep çalışır oysa; oduna gider, davar güder,…

11 Kasım 2020
Öykü: Hile | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Hile

Büyük ninem Rumeli illerinden devşirme bir aşçı yamağı, büyük dedem ise bostancı tabir edilen padişahın yakın korumalarındanmış. Ninemin uzun gür ve kızıl saçları varmış. Annesi kızının saçlarını her taradığında; “Saçının rengi, sevdalına alev olsun” diye dua edermiş. Bizde aşk için dua etmek gelenektir. Bir gün…

14 Ekim 2020
Öykü: Büyümek | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Büyümek

Bu öykü özellikle açılmak üzere olan okulların hemen öncesinde yazıldı. Lütfen öğrencilerimizi tanıyor bile olsak yeniden gözden geçirelim, yaklaşık beş buçuk ay oldu, çok şey değişti hayatlarımızda, lütfen onları merak edip hayatlarına bir kez daha dokunalım. Biliyorum bütün öğretmenler melektir, melek kanatlarımızla dokunalım, onları…

16 Eylül 2020
Öykü: Patlıcan | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Karnıyarık

Bu metin biraz kurgu, çokça gerçeklik ve büyük bir sevgiden ibaret. Onu niye mi yazdım? Son günlerde inanılmaz şeyler yaşıyoruz; çocuk kaçırmalar, çocuk cinayetleri, kadın cinayetleri, silahlı saldırılar, hayvanlara, bitkilere yapılan eziyet ve işkenceler, dolandırıcılık, şiddet, şidde,t şiddet ve daha bir sürü katlanması imkânsız…

7 Ağustos 2020
Öykü: Sen Elmayı Seviyorsun Diye | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Sen Elmayı Seviyorsun Diye

Şimdi okuyacaklarınız; tutkunun sabırla, umudun inanmakla anlam bulduğunu keşfetmişlere ve sevgide sınır tanımayanlara yazıldı. Sen Elmayı Seviyorsun Diye | 1 Büyükannem yazları yurtdışında, kışları bizimle yaşardı. Ailenin tüm çocukları onun gelişini dört gözle beklerdik. Yaptığı türlü reçeller gibi tatlı mı tatlı bir dili vardı.…

22 Temmuz 2020
Öykü: Affan | Yazan: Zeynep Mete
Feminizm ve Kadına Şiddet Martan'ın Sepeti

Affan

Affan renklere tutkun. Çocukluğu renklerin oyun tahtası. Şimdilerin çok başarılı mimarı, grafikeri, ressamı, sanatçısı. Çocukluğundan beri başaklarla dolu tarlaların kardeşi o. Akşam güneşi altında uğuldayan derelerin arkadaşı. Kahverengi gövdeleri yüzünden deli, kalk gidelimci ağaçların akıl hocası, onları güvenle dengeleyen yeşil yaprakların ise dostu. Sevginin…

24 Haziran 2020
Öykü: Elini Ver | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Elini Ver

Merhaba, üç öykü yazdım sizler için. Yüreklerinize nefes üflesin diye. Elleri iki yana düşenlere, elinden geleni ardında bırakmayanlara, el arı düşman körlerine, elbirliğine inananlara, el âleme, el açanlara, eli eline değmemişlere, evde ne varsa elle paylaşanlara, eli yüreğinde gezenlere armağan olsun…   Elini Ver…

27 Mayıs 2020
Öykü: Anlam | Yazar: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Anlam

Küçükken en sevdiğim şeylerden biri de; büyükannemin dizlerine yatıp onun ela, yeşil hareli gözlerine bakarak anlattığı masalları dinlemekti. Masalların seyri; “Sorna ne olmuş büyükanne, peki neden öyle olmuş?” diye sorarsam alışılmadık, büyülü, sıradışı bir hale dönüşürdü. Bu çok eğlenceliydi. Eğer anlatılanlar; sıkıcı ve sıradansa…

17 Ağustos 2019
Öykü: Adam | Yazar: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Adam

Adam gibi yaşamayı beceremedim ben!!! Şimdi bir başıma, kendimle kavga bile edemez oldum. Çünkü, kendimi bildim bileli bana eşlik eden; kah kavga kah muhabbet ettiğimiz iç sesim ümidi çoktannn kesti benden. Bırak karşılıklı konuşmayı, kavga bile etmiyor artık, susturdum mu, küstürdüm mü bilmiyorum ama…

3 Ağustos 2019
Öykü: Akide Şekeri | Yazar: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Akide Şekeri

O günün akşamı; kantinci Rüstem iş bitimi hastaneden çıkar çıkmaz bir şekerciye uğradı. Bir külah akide şekeri aldı ve cüzdan cebinde rahat rahat uzanan benimle birlikte mütevazi evinin yolunu tuttu. Rüstem eve girer girmez daha ev ahalisine bir merhaba bile demeden yaşlı, tonton sonradan…

20 Temmuz 2019
Öykü: Doktor | Yazar: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Doktor

Şimdi uzun beyaz bir koridordayız. Hâlâ doktorla beraberim. Koridor boyunca ilerliyoruz. Birine seslendi, konuşuyorlar; “Biliyorum gecikti, affet” dedi ve beni diğerleriyle birlikte, muhtemel seslendiği kişiye teslim etti. “Önemli değil, daha da gecikebilir.” “Hayır, anlayışın için teşekkürler, bir dahaki sefere kadar yüzümüz olsun istemeye.” Diğer…

22 Haziran 2019
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan