Tüm Yazıları

Damla Gümren

Öykü: Melankoli | Yazan: Damla Gümren
Deniz Börülcesi

Melankoli

Gün geçtikçe hiçbir şey hissedemez oluyorum. Duygularım yok sanki. Bir et yığınından farksız, oradan oraya savruluyorum. Tüylerim diken diken olana kadar sinirlendiğim, gözlerimin fal taşı gibi açılıp öfkeden kudurduğum, karnıma ağrılar girene kadar güldüğüm bir gün olmuyor artık. Canlı cenaze dedikleri bu olsa gerek…

25 Şubat 2021
Öykü: Zeytin Ağacı | 1 | Yazan: Damla Gümren
Deniz Börülcesi

Zeytin Ağacı | 1

Ben de onlardan biriyim. Korkağın tekiyim.Öyle, anlattığıma bakmayın, benim de pek bir farkım yok. Göz göre göre inanırım bu saçmalıklara. Onları küçümsediğimi de düşünmeyin, küçümseyecek kadar cesur olsaydım keşke diye düşünüp dururum. Bir cesur olsam, böbürlenmesini de bilirdim. Pek üstün görürdüm kendimi.…

31 Aralık 2020
Öykü: Sıradan Bir Akşamüstü | Yazan: Damla Gümren
Deniz Börülcesi

Sıradan Bir Akşamüstü

Sıradan bir akşamüstü, her zamanki iş trafiğinde tek zevkim olan akşam haberlerini dinlemeye çalışıyordum. Dışarıdaki korna sesleri radyodaki haber spikerinin sesini bastırıyordu. Biraz daha sesini açtım. Miras kavgasından bir kardeş diğerini bıçaklamış. “Aman, yesinler birbirlerini” diye geçirdim içimden. “Çivisi çıktı dünyanın artık.” Önümde duran…

5 Kasım 2020
Öykü: Mektup | Yazan: Damla Gümren
Deniz Börülcesi

Mektup

Kırgınlıkların unutulup gitmediği, saklanmadığı, belki de bir bulut olup göğe yükselmediği ufacık bir gezegendeyim. Herkesin, herkese kırgınlıklarından kolaylıkla bahsettiği, acılarından kurtulmak için onca çaba sarf etmediği, hayalini kurduğu bir yerdeyim. Kendini kuş gibi hafif hissedersin bu yerde. Kendini açıklamak için uğraşmazsın. Birilerine beni anlasınlar…

8 Ekim 2020
Öykü: Şırınga | Yazan: Damla Gümren
Deniz Börülcesi

Şırınga

Rengarenk ışık bulutunun içinden geçiyorum. Kahkahalarımın sesi beni dahi rahatsız ediyor. Şekiller.. Mor ışık saçan üçgen miydi o gördüğüm? Beyaz kocaman bir at neyin nesiydi, akıl sır erdiremediğim bu alemde? Vücuduma baktım. Ellerime baktığımda kendi yüzümü görebiliyorum. Ne bu saçmalık? Neredeyim ben? Ağlamaya başladım.…

13 Ağustos 2020
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan