Tüm Yazıları

Elif Bilici

Öykü: Saat Ona Geliyor | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Saat Ona Geliyor

Kitabının son sayfasını çevirirken telefonundan saate baktı 21:16. Son sayfası olmasına üzüldü, en az bir otuz sayfası daha olsa ne iyi olurdu? Neyse ki, kitaptan kaleler yapabileceği kadar çok kitap sipariş etmişti bu ay. ‘Eve gidince yenisine başlarım’ diye geçirdi içinden. Allahtan telefonun şarjı…

19 Kasım 2020
Öykü: İki Hayat Arasında | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

İki Hayat Arasında

Rüzgar, saçlarını ıslanmış yanaklarına yapıştırıyordu. Gözünden akan damlalar rüzgarın etkisiyle yolunu şaşırıyor, dudaklarından çenesine düşmek yerine savrulup gidiyordu. Rüzgar estikçe, yüzüne tutunamayan kızıl saçları gözlerinin önünü kapatıyordu. Ellerini kaldırıp ne yüzüne yapışan saçları çekmeye ne de gözlerinden akan yaşları silmeye mecali vardı. Sadece dalga…

5 Kasım 2020
Öykü: Kitaptan Kaleler | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Kitaptan Kaleler

Boşaltılmamış kitap kolileri dükkânın dört bir yanına dağılmıştı. Gönül hangisinden başlayacağına karar veremiyordu. Son zamanlarda kitaplarını satanların sayısı ne kadar da artmıştı. Eskiden haftada beş, bilemedin sekiz koli kitap gelirdi. Şimdi ise, insanlar kitaplarını daha kolay elden çıkarıyorlardı. Buna karşın kiralamalar artmıştı. Alınan kitaplar…

22 Ekim 2020
Öykü: Tek Nota | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Tek Nota

Son zamanlarda alt komşusunun evinden gelen piyano sesini dinlemek takıntı haline gelmişti. Çocuk şarkısıydı çalan melodi, belli ki evin küçük kızı piyano çalmayı öğreniyordu. Aynı şarkı sürekli ama sürekli çalıyordu. Her defasında şarkının aynı yerinde birkaç saniye duraklama oluyor ve sonra devam ediyordu. Hep…

8 Ekim 2020
Öykü: Yalnızlıktan Yalnızlığa | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Yalnızlıktan Yalnızlığa

Bir kış günü, Kadıköy sahilde yürüyordu. Saat henüz altıyı geçmiş olmasına rağmen, erken batan güneş ile gün geceye dönmüştü. İstanbul ışıklarla bezenmiş güzelliğini umarsızca sergiliyordu. Havanın soğuk olmasından dolayı olsa gerek, ilk defa sahil yolunda, denize bakan boş bir bank buldu. Hemen oturdu, sırt…

24 Eylül 2020
Yazı: Bir Vicdan Meselesi|Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Bir Vicdan Meselesi

Düşünmeye ve çevresini anlamaya başladıktan sonra masumluğu kalmıyor insanların. Hani deriz ya çocuklar gibi masum, bebekler gibi saf diye; bebekler gibi saf olunabilir ama çevresini anlamaya başlayan bir çocuk olduktan sonra bazı masumlukları yitirmeye başlıyor insan. William Golding’in Sineklerin Tanrısı isimli kitabını düşünün, ilk…

27 Ağustos 2020
Öykü: Kimdik Biz |Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Kimdik Biz?

Naif, kibar dediğimiz çiçekler aslında insanlardan ne kadar güçlü. İnce yeşil yaprağına, minik renkli çiçeklerine bakıp nasıl da ön yargılarla haklarında hüküm veriyoruz. Oysa inatla solsa da yeniden açar, her sene zamanını bekler, defalarca dünyaya merhaba derler. Nihal bunları düşünürken, elinden düşen telefonun parkeye…

13 Ağustos 2020
Öykü: Kırmızı Potinler | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Kırmızı Potinler

Hepimizin yaşarken farkında olmadığı ama bir şekilde zihninin kuytu köşelerinde yer etmiş anıları vardır. Bu anılar genelde küçük hatırlatıcılarla anında zihnimizde belirir ve aslında hiç gitmediğini bizlere gösterir. Sıcak bir ekmek kokusu, belki bir martı sesi ya da yaptığımız bir davranış bu hatıraların zihnimizde…

16 Temmuz 2020
Öykü: Zeytin Ağacı | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Zeytin Ağacı

Pürüzlü beyaz tavana bakıyordum bir süredir. Uyanalı henüz on dakika olmamıştı. Babaannemin deyimiyle; nevresimleri patiska gibi bembeyaz olan yatağımdan çıktım. Küçük, mavi ahşap pencereden günün ilk ışıklarını izledim. Camı araladım; Kaz Dağları’ndan gelen güzel esintiyle beraber keskin bir çam kokusu doldurdu odayı. İçime derin…

2 Temmuz 2020
Öykü: Ah be Ayten! | Yazan: Beril Erem
Bi' Dolu Mola

Ah Be Ayten!

Duvara yaslanıp soluklandı. Gözlerini kapatıp, kafasını duvara yasladı. Güneşte gözlerinizi sıkıca kapattığınızda neon renkli iplikçikler uçuşur ya, işte tam da öyle olmuştu. Kapalı gözlerinin önünde iplikçikler uçuşuyordu. Gözlerini açtı sakince, nefesini dengelemeye çalıştı. Nasıl demişti nefes terapisti; yavaş yavaş ona kadar sayarak nefes al,…

18 Haziran 2020
Öykü: Dede Tostu | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Dede Tostu

Bazı günlerin kötü olacağını, hayatınızda iz bırakacağını hissedebilirsiniz. Belki uçurumdan düştüğünüz rüyalarla, belki içinizden bir şey yapmak gelmemesiyle… Bilemem o kısmını ama ilahi bir güç bazen bize bir şeyler söylemek ister. Biz anlamasak da çoğu zaman böyle olur. Benim de öyle olmuştu. Son iki…

4 Haziran 2020
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan