Bir yaz günü, dostlukların sıcaklığı ve geçmişle geleceğin sessiz diyalogu arasında geçen bir an… Hayatın koşturmacasında durup soluklanmayı, yalnızca var olmanın kıymetini fark etmeyi hatırlatan içten bir öykü. “Şu Anın Kıyısında”, okuyucuyu hem tanıdık duygularla buluşturuyor hem de zamanın geçiciliğine karşı anın gücünü fısıldıyor.…
Bazı duygular zamanla şekillenir, bazı sözler ise yıllar sonra gerçek anlamını bulur. Pınar Sude Genç, "Ruh-u Revan" köşesindeki bu dokunaklı öyküsünde, sevginin ve fedakârlığın derin izlerini keşfe çıkıyor. Bir annenin varlığıyla şekillenen dünyada, minnettarlığın ve hatıraların iç ısıtan yansımalarına tanık olmaya hazır mısınız? 💙✨…
Handan, hayatın yüklerini sırtında taşıyan güçlü bir kadın… Bir doğum günü organizasyonu vesilesiyle adım attığı ortamda, dışarıdan bakıldığında her şeyi kontrol altında tutan biri gibi görünse de iç dünyasında bambaşka bir savaş vermektedir. Geçmişin izleri, yorgunluk ve yalnızlık hissiyle boğuşurken, küçük bir an her…
Filistin’in tarihinden ve bugüne değin o topraklarda verilen mücadeleden bîhaber bir insan bile, günümüzde bölgede yapılan katliamın insanlık dışı bir zulüm olduğunu kolaylıkla görebilir. Bir soykırımın, sırf uzun zamandır devam etmesi sebebiyle “alışılıp” insanlar tarafından normalleştirilmesi kabul edilebilir bir durum değildir. Zira, tıpkı ömür…
Kalabalığın içinde yürüyorum. Bir kulağımda kulaklığımın teki takılı, diğeriyle ise kalabalığın ritmini dinliyorum. Ellerim siyah kabanımın ceplerinde saklanıyor, kararsız ellerim… Bir şeyi arar gibi kısık bakıyor miyop gözlerim, bilmiyorum ne görmek isteyip de göremediğimi. Yürümeye devam ediyorum. Dün boşanma davası sonuçlanmış bir kadın, annesi…
Tamı tamına yarım asırdır mutlu bir evlilik sürdüren babaannemle; Karadeniz’deki köyümüzde, evliliklerinin 50. yıllarına özel bir röportaj yapmak istedim. Bir insana tam 50 yıl boyunca aynı sevgi ve saygıyı duymak mümkün mü, gelin beraber bakalım. Pınar Sude Genç: İlk olarak, dedemle nasıl tanıştınız? Sevim…
Ana karakterimiz Bergjlot, yıllardır görüşmediği ailesiyle miras durumları sebebiyle yeniden iletişime geçmek zorunda kalan ellili yaşlarında bir kadın. Ailesinden alacağı mirasla ilgili çok fazla sorunla mücadele ediyor karakterimiz. İşte Bergjlot’ın hikâyesi tam da burada özelleşiyor: Yalnızca maddi bir miras değil bu, ailesinden aldığı travmatik…
Yokuş aşağı iniyorum mahallemdeki dar sokaktan. Tam dibimden geçiyor bir araba korna çalmadan, tehlikenin serinliğini o geçtikten sonra hissediyorum. Yüzüme çarpan ayazın soğukluğu buğday tenimi yakıyor, aldırmıyorum. Yavaş yavaş yokuşu çıkmaya çalışan yaşlı bir teyzeyle çarpışıyor bakışlarımız. Kendini kötü hisseder mi diye düşünmüyorum bu…
Sıcak kahvesinden ilk yudumunu alırken yavaşça arkasına yaslandı ve gözleriyle -zekasının bakışlarından okunduğu o gözleriyle- kafedeki her bir insana, masaya ve her bir detaya keyifle dokundu. Zor günlerden geçiyordu. Bileğini sıkan görünmez halatlar biçare vücudunu güçsüz kılıyordu, öyle ki kollarını kaldırmaya bile hâli yoktu.…
“Haklı sitemlere...” diye tekrarladı yüzünde canının yandığını gösteren ve Sude’nin sinirini bozan bir gülümsemeyle. Masaya doğru eğildi ve bir zamanlar aşkla yaptığı gibi Çınar’ın gözlerinin içine baktı. “Çınar benim sana ihtiyacım yok ki ben tek başımayken de mutsuz olabiliyorum. Ben seninle birlikteyken de geceleri…
Hep çok konuşasım var sana. Mesela, yaz mevsimini sevmememi. Kışın bile gidecek kadar yüzmeyi sevdiğimi. En sevdiğim rengin mavi olduğunu ama en çok siyah giyindiğimi. Küçük bi’ çocuk görünce tebessüm ettiğimi, bağıran anneler görünce çok sinirlendiğimi. Gülleri çok klasik bulduğumu aqma bir sürü kaktüsüm…
Selin, başını öne eğdi, ellerini iki yandan kafasına koyup parmaklarını önüne düşen saçlarına geçirdi. “Off. Neyse bakacağım ya, merak ediyorum gerçekten.” Ayağa kalktı, titreyen elini sırtına doğru götürdü ve nihayet baş parmağını ensesinde bulunan çip sinyaline okuttu. Karşısında açılan mavi ışıklı hologram gözlerini kamaştırdığı…
Sevgili Gökkuşağı’m, Size böyle hitap edeceğim çünkü bendeniz Derin ne kadar gökkuşağına doğru ilerlersem ilerleyeyim, yakınlaştığımı sansam bile ona asla ulaşamıyorum. Siz de böylesiniz benim için. Bazen sanrı olduğunuza inanıyorum, evet, yoksunuz. Bazense avucumun içindeki çizgiler kadar gerçek ve yakınsınız bana. Burada mısınız, değil…
