Kategori İçeriği

Öykü & Deneme

Öykü: Hezeyan | Yazan: Didem Çelebi Özkan
Cadı Kazanı

Hezeyan

İçinde çağlayan öfkenin zorlukla zapt ettiği zincirlerini daha fazla tutamayacağından korkuyordu. Gem tanımayan hiddeti önce kendisini, ardından da hedefindeki her şeyi yıkmak üzere birazdan serbest kalacaktı. İşte son halka da ellerinden kaymak üzereydi. Öfkesi bedenini kemirir, yakar, boğar, nefessiz bırakırken onu içeride tutmanın, bıraktığında…

20 Kasım 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar |1 | Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Belgin’in Kelimeleri

Belgin Cevher, on dokuz yaşında, kadın. Konuşmuyor! İçinde kelimeler birbirine çarpa çarpa çarpık cümleler oluşturuyor, her cümleyle içi daha da genişliyordu. Sesine ulaşmıyordu. Kimsenin çare olamadığı yarasını ses almış kelimeler kanatıyordu.…

20 Kasım 2020
Öykü: Saat Ona Geliyor | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Saat Ona Geliyor

Kitabının son sayfasını çevirirken telefonundan saate baktı 21:16. Son sayfası olmasına üzüldü, en az bir otuz sayfası daha olsa ne iyi olurdu? Neyse ki, kitaptan kaleler yapabileceği kadar çok kitap sipariş etmişti bu ay. ‘Eve gidince yenisine başlarım’ diye geçirdi içinden. Allahtan telefonun şarjı…

19 Kasım 2020
Yazı: Sen ve Ben, Biriz |Yazan: NUket Doyuran
Uyanış Öyküleri

Sen ve Ben Biriz

Gecenin ilerleyen saatlerinde tüm mahalle en derin uykularının içinde kaybolmuş kendilerini aramakta iken, Banu yatağının sıcağından sıyrılmış; kanepede cenin gibi büzülmüş yatmaktaydı. Ona neler olduğunu kendisi de anlamıyordu; tek bildiği şu an sanki dünya dursa, o ölüp gitse, yaşam bitse, umurunda bile olmazdı. Bir…

19 Kasım 2020
Öykü: Kaybolan Radyo | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Kaybolan Radyo

Annem ve babam, “evlilik birliğinin temelden sarsılması” anlamına gelen ‘şiddetli geçimsizlik’ sebebiyle hatırlayamayacağım kadar uzak bir zamanda ayrılmışlar. Kendimi bildim bileli bizim evin halkı ben, abim ve annemdi. Babam yoktu, yok dediysem kendi evinde vardı. Bizim evimizde yoktu. Var ama yok… Annem gözaltlarına siyahlık,…

12 Kasım 2020
Öykü: Gölgelerin Gücü Adına Batman | Yazan: Hakan Özbek
Sessizlik Öyküleri

Gölgelerin Gücü Adına, BATMAN

“Gölgelerin gücü adına, Batman!” “O Batman değil ki, He-Man!” “Bence Batman’a daha çok yakışıyor.” “Olmaz ama böyle, oyun bozanlık yapma dede!” “Batman sensin demedin mi?” “Dedim?” “O zaman; gölgelerin gücü adına Batman!” “Anneme şikayet edeceğim seni!” “Et, bana ne? O benim kızım, bana bir…

12 Kasım 2020
Öykü: Ha Sen Ha Cern | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Ha Sen Ha Cern

Benim adım Hacer. Şu kazulet, iki büklüm adamla tam altmış senedir şehre hem çok yakın hem çok uzak bir köyde yaşıyorum. Şehre yakın; atın, araban olursa elbet. Uzak, ne atımız ne de arabamız var çünkü. Benim kazulet hep çalışır oysa; oduna gider, davar güder,…

11 Kasım 2020
Öykü: Sarı Kasımpatı | Atam Kızı | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Sarı Kasımpatı | Atam Kızı

Bu sabah kapım çalındı. Ellerinde rengârenk kasımpatılarla iki güneş çocuk duruyordu karşımda. Yanakları al al olmuş. Üşümüşler kasım soğuğunda. İçeri buyur ettim. Sabah kahvemin keyfine keyif kattılar. Belki ben okutmadım onları ama hepsi benim öğrencim sayılır. Yurtdışında yaşayan iki kızımdan hiçbir farkları yok. Hepsi…

10 Kasım 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar |1 | Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Nesrin’in Korkusu

Resetlenmiş aklının uçlarında dolanan his tetikte tutuyor Nesrin’i. Her şeyi kontrol etme dürtüsü ilk ne zaman peyda olmuş hatırlamıyor. Buraya ne zaman geldiğini de. Bahçeyi seviyor, orada olmak aşinalık yaratıyor aklında.…

6 Kasım 2020
Öykü: İki Hayat Arasında | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

İki Hayat Arasında

Rüzgar, saçlarını ıslanmış yanaklarına yapıştırıyordu. Gözünden akan damlalar rüzgarın etkisiyle yolunu şaşırıyor, dudaklarından çenesine düşmek yerine savrulup gidiyordu. Rüzgar estikçe, yüzüne tutunamayan kızıl saçları gözlerinin önünü kapatıyordu. Ellerini kaldırıp ne yüzüne yapışan saçları çekmeye ne de gözlerinden akan yaşları silmeye mecali vardı. Sadece dalga…

5 Kasım 2020
Öykü: Sıradan Bir Akşamüstü | Yazan: Damla Gümren
Deniz Börülcesi

Sıradan Bir Akşamüstü

Sıradan bir akşamüstü, her zamanki iş trafiğinde tek zevkim olan akşam haberlerini dinlemeye çalışıyordum. Dışarıdaki korna sesleri radyodaki haber spikerinin sesini bastırıyordu. Biraz daha sesini açtım. Miras kavgasından bir kardeş diğerini bıçaklamış. “Aman, yesinler birbirlerini” diye geçirdim içimden. “Çivisi çıktı dünyanın artık.” Önümde duran…

5 Kasım 2020
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan