Kategori İçeriği

Öykü & Deneme

Öykü: Sıradan Bir Pazartesi | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Sıradan Bir Pazartesi

Henüz aydınlanmamış güne başlamıştı yine. Gözlerini zor açarken arabasını çalıştırdı. Haftanın yedi günü yirmi, dört saat trafik olan bu şehrin trafiğine karışmadan önce, evin alt sokağındaki kahveciden bir kahve almaya karar verdi. Kahvecinin önünün bu saatte kalabalık olacağını düşünerek arabasını yeniden durdurdu. Yürüyerek gitmeye…

3 Aralık 2020
Öykü: Kötü Bir Yazarın Anıları | Yazan: Hakan Özbek
Sessizlik Öyküleri

Kötü Bir Yazarın Anıları

Kötü bir yazardım, her zaman. Bir kere heves etmiştim yazmaya ama yazamıyordum işte, zorlamanın ne manası vardı. Hep zorladım. Nedenini biliyorum aslında. Daha ilkokulda bir öykü yarışmasına katılmış ve dereceye girmiştim. Annem, babam hatta okuması olmayan dedem bile pohpohladı beni, üstüme yapıştı sonra. Kabahat…

26 Kasım 2020
Öykü: Mor | Ayşe | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Feminizm ve Kadına Şiddet Naftalin

Mor | Ayşe

Buz gibi bir gecede, balkon iplerine asılıp unutulmuş çamaşırlar gibi kaskatıyım. En sıcak sobanın yanına da konsam gevşeyip kuruyamam. Bir daha asla katlanamam. Mandallamışlar sanki beni sımsıkı. Acımı hissedemiyorum. Gece soğuk, içim soğuk. Dünya kötü! Ama ben başaracağım günün birinde! Kendimi sevmeyi öğrenmekle başlayacağım…

24 Kasım 2020
Öykü: Hezeyan | Yazan: Didem Çelebi Özkan
Cadı Kazanı

Hezeyan

İçinde çağlayan öfkenin zorlukla zapt ettiği zincirlerini daha fazla tutamayacağından korkuyordu. Gem tanımayan hiddeti önce kendisini, ardından da hedefindeki her şeyi yıkmak üzere birazdan serbest kalacaktı. İşte son halka da ellerinden kaymak üzereydi. Öfkesi bedenini kemirir, yakar, boğar, nefessiz bırakırken onu içeride tutmanın, bıraktığında…

20 Kasım 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Belgin’in Kelimeleri

Belgin Cevher, on dokuz yaşında, kadın. Konuşmuyor! İçinde kelimeler birbirine çarpa çarpa çarpık cümleler oluşturuyor, her cümleyle içi daha da genişliyordu. Sesine ulaşmıyordu. Kimsenin çare olamadığı yarasını ses almış kelimeler kanatıyordu.…

20 Kasım 2020
Öykü: Saat Ona Geliyor | Yazan: Elif Bilici
Bi' Dolu Mola

Saat Ona Geliyor

Kitabının son sayfasını çevirirken telefonundan saate baktı 21:16. Son sayfası olmasına üzüldü, en az bir otuz sayfası daha olsa ne iyi olurdu? Neyse ki, kitaptan kaleler yapabileceği kadar çok kitap sipariş etmişti bu ay. ‘Eve gidince yenisine başlarım’ diye geçirdi içinden. Allahtan telefonun şarjı…

19 Kasım 2020
Yazı: Sen ve Ben, Biriz |Yazan: NUket Doyuran
Uyanış Öyküleri

Sen ve Ben Biriz

Gecenin ilerleyen saatlerinde tüm mahalle en derin uykularının içinde kaybolmuş kendilerini aramakta iken, Banu yatağının sıcağından sıyrılmış; kanepede cenin gibi büzülmüş yatmaktaydı. Ona neler olduğunu kendisi de anlamıyordu; tek bildiği şu an sanki dünya dursa, o ölüp gitse, yaşam bitse, umurunda bile olmazdı. Bir…

19 Kasım 2020
Öykü: Kaybolan Radyo | Yazan: Edibe Vural
Bir Kahve Molası

Kaybolan Radyo

Annem ve babam, “evlilik birliğinin temelden sarsılması” anlamına gelen ‘şiddetli geçimsizlik’ sebebiyle hatırlayamayacağım kadar uzak bir zamanda ayrılmışlar. Kendimi bildim bileli bizim evin halkı ben, abim ve annemdi. Babam yoktu, yok dediysem kendi evinde vardı. Bizim evimizde yoktu. Var ama yok… Annem gözaltlarına siyahlık,…

12 Kasım 2020
Öykü: Gölgelerin Gücü Adına Batman | Yazan: Hakan Özbek
Sessizlik Öyküleri

Gölgelerin Gücü Adına, BATMAN

“Gölgelerin gücü adına, Batman!” “O Batman değil ki, He-Man!” “Bence Batman’a daha çok yakışıyor.” “Olmaz ama böyle, oyun bozanlık yapma dede!” “Batman sensin demedin mi?” “Dedim?” “O zaman; gölgelerin gücü adına Batman!” “Anneme şikayet edeceğim seni!” “Et, bana ne? O benim kızım, bana bir…

12 Kasım 2020
Öykü: Ha Sen Ha Cern | Yazan: Zeynep Mete
Martan'ın Sepeti

Ha Sen Ha Cern

Benim adım Hacer. Şu kazulet, iki büklüm adamla tam altmış senedir şehre hem çok yakın hem çok uzak bir köyde yaşıyorum. Şehre yakın; atın, araban olursa elbet. Uzak, ne atımız ne de arabamız var çünkü. Benim kazulet hep çalışır oysa; oduna gider, davar güder,…

11 Kasım 2020
Öykü: Sarı Kasımpatı | Atam Kızı | Yazan: Gökçe Çiçek Gönülaçar
Naftalin

Sarı Kasımpatı | Atam Kızı

Bu sabah kapım çalındı. Ellerinde rengârenk kasımpatılarla iki güneş çocuk duruyordu karşımda. Yanakları al al olmuş. Üşümüşler kasım soğuğunda. İçeri buyur ettim. Sabah kahvemin keyfine keyif kattılar. Belki ben okutmadım onları ama hepsi benim öğrencim sayılır. Yurtdışında yaşayan iki kızımdan hiçbir farkları yok. Hepsi…

10 Kasım 2020
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan