Browsing Category

Sentez

Öykü: Yükümlülük | Yazan: Özge Can
Sentez

Yükümlülük

Sana bilmediğin toprakların birinden yazıyorum Egemen. Üst üste koyup biriktirdiğimiz kartpostallara yenilerini eklediğim diyardan. Sesim değişmiştir belki konuşmam da fakat yazım aynı. Taşınıyordum. Baştan başlayayım. Senin bildiğin şehrin üstünden beş yeni şehir, on bir de ev geçti. Her seferinde dokunulmazlar arasında üzerinde “küller” yazılı…

9 Temmuz 2021
Öykü: Göç | Yazan: Özge Can
Sentez

Göç

Vagonun merdiveninden adımını atar atmaz başındaki mendil kadar örtüyü omzuna atıp uçlarını tutarak yürüdü Feride. Trenin demir zemininin soğukluğunu ayağındaki plastik ayakkabının tabanından, el parmak uçlarına değin hissediyordu. Kalbinde çağlayan ürpermeyi bu soğukluğa yordu. Omuzları düşmüş, iki tahta valizle ince beli iyice bükülmüş Ahmet’in…

11 Haziran 2021
Öykü: Burnuma Kötü Kokular Geliyor | Yazan: Özge Can
Sentez

Burnuma Kötü Kokular Geliyor

Çalkantılı düşüncelerinin içinde es arayarak eski Rum evinden bozma kafenin bahçesine geçti Ece. Topuklu ayakkabısının tak tak sesleriyle zemini döverek yürüyordu. Yanından geçtiği çocuklar güneşin etkisinden kaçmak için gözlerini kısarak başlarını kaldırıp baktılar. Sakinlik ararken çocuk parkına dönmüş kafede en ücra yerin kuyunun yanındaki…

28 Mayıs 2021
Öykü: Eksik Hayatlara Dair İçe Bakışmalar | Yazan: Özge Can
Sentez

Eksik Hayatlara Dair İçe Bakışmalar

Bacalardan tüten kötü kömür dumanının yanına ek yakılmış lastiğin zifti pencere camlarına yapışmış yine. Bu zifti soluya soluya ciğerim çürüdü. Ruhum desen zaten çürümüş. Bacağım doğduğum ayla özdeş güdük. Eksikli yaşamın içine eksiklerle doğmuş, Arife! Fırtına, teneke çöp kovalarını duvarlara, yere çarpa çarpa savuruyor.…

30 Nisan 2021
Öykü: Onunla Dönüşüm | Yazan: Özge Can
Sentez

Onunla Dönüşüm

“Orada öylece yatıyordu. Kıpırtısız.” “Gitmem gerek, demişti; kendim için, sana rağmen, bana rağmen gitmem gerek demişti.” “Seslendim. Seninleyim, bak yanındayım, dedim. Baktığın anda göreceksin, baharı getirdim sana. Cemreler düştü. Filize durdu her şey. Köye gideriz. Çiçeklerden hangi ağaç olduğunu tahmin ederiz. Sen yine bilirsin.…

26 Mart 2021
Öykü: Bir Solukta Latife | Yazan: Özge Can
Sentez

Bir Solukta Latife

Hayat da bu basamakları çıkmak kadar kolay olsaydı keşke. Biz her daim inen olduk. Şu merdivenlerin kiri de tam Fatma Hanım’ın ruhuna yaraşır. Senin için çok temiz gibi Latife, sen de sanki ak kaşıksın. Ak pak olaydın bu işleri yapmaya düşer miydin? Allah içinin…

12 Mart 2021
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Leylâ’nın Anlatısı

Anlattıkça, ben kedimi yeniden doğuruyorum. Cümleler döküldükçe dilimden, yeni benimle tanışıyorum. Sevdiğim, nefret ettiğim, sır perdesinin ardında kalan gizli benime ulaşıyorum. Beni doğru anlasınlar, yanlış anlasınlar umuruma değmiyor. Ben benimle yeni gizlere yolculuk yapıyorum ya, ne âlâ. Nasılsa “deli” diyorlar. Anlatıcı olmayı deli olmaya…

29 Ocak 2021
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Müjgân’ın Tenhalığı

Müjgân zihin yorgunluğundan kaostaydı. Sessizlikti istediği. Sadece sessizlik. Bir an. Bir zaman. Beyaz delikli terliğini ayağının birinden savurdu duvar dibine doğru. Saçlarını avuçladı. Diplerinden çekmeye başladı. İşaret parmağı oyuğuna doladığı bir tutam saçı, diplerinden çekmeyi bırakıp, parmağıyla oynamaya devam etti. Beynindeki sesi susturamıyordu. Karanlığın…

15 Ocak 2021
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Melike’nin Yangınları

Farkında olmayacak kadar ateşlerle dolu aklım. Devrim ateşi, aşk ateşi. Mehmet’in depoya giderken dudağıma bıraktığı ateş dolu öpüşü bedenimde sinsi dolanıyor. Belimde namlunun soğuk yüzü tenimi ürpertiyor. Elimle sürekli kontrol ediyorum; sıska belimden pantolonumun içine düşmesin diye.…

1 Ocak 2021
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Maktul

Beyaz ışık altında her şey beyaz algılanabilir. Demir karyolanın boyası, duvarların rengi, üzerimdeki örtü, bileğimdeki kayış. Odaya girip herkes beyaz. Boşluk. Kaş, göz, burun, ağız yok. Yüzsüz herkes.Koluma bağladıkları ince hortum beyaz. Damarlarıma zerk ettikleri sıvı beyaz. Enjektörün ucu gri, bir de tenime değen…

18 Aralık 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Nazmiye’nin Kaybı

“Vilayete gideceğim kızım, dolaptan eşarbımı çıkart.” “Ne yapacağız orada? Ona göre hazırlık yapayım ben de Nazmiye Hanım.” “Mektup atacağız Hikmet’e.” “Peki. Siz ilacınızı alın da yolda yorulmayın. Ben de hazırlıkları yapayım.” Yanındaki berjere kendini bıraktı Nazmiye. Pencereden yana dönüp elindeki kâğıdı salladı. Yanağında yırtık oluşturan gülümseme ile bahçeye…

4 Aralık 2020
Öykü: Yara Bandı Tutmayanlar Yazan: Özge Can
Sentez

Yara Bandı Tutmayanlar | Belgin’in Kelimeleri

Belgin Cevher, on dokuz yaşında, kadın. Konuşmuyor! İçinde kelimeler birbirine çarpa çarpa çarpık cümleler oluşturuyor, her cümleyle içi daha da genişliyordu. Sesine ulaşmıyordu. Kimsenin çare olamadığı yarasını ses almış kelimeler kanatıyordu.…

20 Kasım 2020
Yazı: Pembeden Yeşile Bütünlük | Yazan: İrem Savaş
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan