Bitmeme ihtimali olan bir ilişki yoktur. Her ilişki birgün bitebilir. Her ne kadar bu gerçek bilinse de bazen ilişkiyi bitirmek taraflar için çok zor olabilir.
Aile ve arkadaş ilişkilerinin dinamikleri birbirlerinden çok farklıdır. Arkadaş ilişkilerinde, insanın zarar gördüğünü anlaması nispeten daha kolay olabilir ve aynı şekilde bu ilişkileri bitirmek de daha az zorlar bireyleri. Aile ilişkilerini bitirmek o kadar kolay olmasa da bu ilişkileri biraz mesafelendirmek yetişkin bireyler için imkânsız değildir.
Bir de romantik ilişkilerin bitme süreci vardır ki en meşakkatli bitiş potansiyeli buradadır. Bazen bireyler çift taraflı olarak rahatça bitirebilirler ilişkiyi. Fakat bazen biri bitirmek isterken diğeri direnir. Hatta bazen de ilişkinin iki tarafa da verdiği zarar görülse de çift taraflı olarak ilişki bitirilemez. Diğer bir deyişle, ayrılmak zaman zaman çok zor olabilir.
Ayrılmak Neden Zor Olur?
Bireyler yanlış ilişkide olduklarını ilişkinin başlarında fark ederlerse ve bu yanlışlığın önüne geçmek adına ilişkiyi çabuk bir şekilde bitirirlerse, ayrılık sonrası hayata adapte olmak aynı şekilde hızlı ve kolay olur. Elbette yanlış olanı doğruya evirmeye çalışmak da bir yoldur ve bu yola yanlış da denilemez. Fakat bu çabanın bir miktarı ve zamanı olmalıdır. Çaba tek taraflıysa olması gerekenden fazlaysa ve çok uzun sürdüğü halde bir şey değişmiyorsa artık bir şeylerin bitme vakti gelmiştir. Vakti geldiği halde bitirilmeyen ilişkilerden ayrılmak günbegün zorlaşır. Bunun da 2 temel sebebi vardır.
Bunlardan birincisi, yaşanmışlıklarda süre uzadıkça aidiyet duygusunun daha çok yerleşiyor olmasıdır. Yani, bir ilişkinin içinde ne kadar çok kalınırsa birey kendini o ilişkiye o kadar ait hisseder. Ait olduğu yerden ayrılmak da oldukça zor olur.
İkinci olarak da bu uzun dönem içerisinde harcanan çaba, bir anlamda bu ilişkinin geleceği için yapılan bir yatırımdır. Yatırımların sonucunu görmek istemek herkes için çok normaldir. Bu sonuçlar görülemeyince de çabayı fazlaca gösteren bireyin ayrılması zor olur. Çünkü böyle anlarda ayrılmak demek, insanın ilişkiye dair umutlarının ölmesi demektir. Umutların ölümü bir yas sürecini beraberinde getirecektir. Bu yas sürecine hiç hazır olmayan birey de ayrılmayı reddetmeyi seçebilir ve umutlarıyla yaşamaya çalışmaya devam etmeyi yeğleyebilir.
Böyle durumlarda aslında birey farkında olmadan partnerinden ayrılmıştır ama ilişkiden ayrılamıyordur. İlişkide de yaşadıklarından değil, yaşayamadıklarından ayrılamıyordur. Bunu fark ederse sağlıklı bir vedaya ve sağlıklı bir yas sürecine hazır olur böylece ayrılabilir.
Bitmesi Gereken İlişkiler Bitmezse
Çift taraflı çaba gösterilemeyen ilişkiler sağlıklı ilişkiler değildir. Ya iki kişi birden çaba göstermeye niyetlenmeli ve ilişki sağlıklı hale getirilmelidir ya da bu ilişki bitmelidir. Bitmesi gereken ama bitemeyen ilişkiler toksikleşir. Toksik ilişki git gide kötüleşir ve içinde bulunan insanları da zamanla zehirler.
Nalan Erpolat
2 YORUMLAR
Bazı ilişkileri sonlandırmanın önündeki en zor engellerin, ilişki boyunca edindiğimiz alışkanlıklar ve o ilişkiyi güvenli bir alan gibi hissettiren yanılsamalar olduğunu düşünüyorum. Onca çabayla inşa ettiğimiz bu ortamın bizi koruduğuna inanmak, farkında olmadan bizi bağımlı kılabiliyor. Oysa güvenli sandığımız bu alan bazen bir bataklığa dönüşebiliyor ve orada kalmaya devam etmek ruhsal anlamda ölümcül sonuçlar doğurabiliyor.
Nalancığım, bir kez daha herkesin kendine ayna tutacağı bir yazı kaleme almışsın 👌🏻💯 Kalemine, bilgine, aktarım gücüne sağlık canım 🙏🏻
Kucak dolusu sevgiler 🤗❤️
Didemciğim, harika bir yorum yapmışsın. Neyin içinde olduğunu görmek için bir an da olsa oradan çıkmak gerekiyor. Yoksa dediğin gibi yalan bir güvenli alanda oluyor insan. Çıkabilmek de cesaretle mümkün.
Çok teşekkür ederim canım.