Âhte

Son Dilek

16 Mayıs 2025

Şiir: Son Dilek | Yazan: Efekan Ekdal

İçi oldukça tahtadan bir taş evde
İçi oldukça taştan, naif bir insan
Sık sık kesilen elektrik yüzünden
Patlayan bir ampulün altında

Korkuluk var pencerelerin her birinde
Kırık camların ardında
Korkacak bir durum yok şimdilik
Bir insan sıkılmadığı sürece

Damla damla harf akıtan taslak, ritmini değiştirdi
Mutfak kitaplaşıyor

Balkondan terasa uzanan merdivenden
Huysuz iniyor ya da maskeli biri
Bir kitap seçiyor buzdolabından
İçinde dokuz şiir, yüksek sesle okunuyor biri:

“Öyle ölmek,
bir zamanlar onu ölürken gördüğüm gibi-,
yenerek, y o k e d e r e k…”

Taslak sustu, kağıt bütün harfi çekti
Mutfak kurudu, bir insan sıkılmaktan kurtuldu

Huysuz, tahta kapıyı da geçtikten sonra
Çatıda
Ölmeyi diliyor,
bekliyor

Öyle ölmek ki
az önce olacak olanlar gibi
bunalarak, s ı k ı l a r a k !

Efekan Ekdal©

 

BEĞENEBİLECEĞİNİZ İÇERİKLER

No Comments

Düşünceleriniz bizim için değerli! Yazı hakkındaki yorumlarınızı paylaşarak sohbetin bir parçası olun.

error: Kopya korumalı içerik!

Yazı: Pembeden Yeşile Bütünlük | Yazan: İrem Savaş
Girne Antik Liman
Girne Antik Liman
Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan