İtiraf Makamı

Gözlerin
Seni anlatır dünyaya her gün
İçindeki coşkuyu, öfkeyi, hüznü
Artık ne, ne kadar doluysa
Hangi his geziniyorsa kalbinde
Gözlerin söyler
Bazen avaz avaz
Bazen sessiz bir şiir halinde

İtiraf makamıdır bakışların
Kim hakkında ne düşünüyorsan söyler
İçerideki hava nasılsa o havayı yaşar.
Dilin ise bazen rengini değiştirir olanın
Yumuşatır ya da sertleştirir zamanı
Ya da es geçer hisler karmaşasını
Ama gözlerin yalana alışık değildir
Rol kesmekte maharetli de değildir
Çünkü gözlerin kalple ilişkisi aşk ile bütün haldedir.

Şimdilerde göz göze geldiğimizde
Unutamadıklarını görüyorum gözlerinde
Eski bir savaştan kalan yorgunlukları
Yalnız bırakılmaya dair kırgınlıkları
Öznesi hırpalanmış
Ve bağlaçları denize atılmış, adeta umutsuz bırakılmış
Cümleler görüyorum.
Elimi omzuna koyuyorum
En sevdiğin şarkıları fısıldıyor,
Koyu kahve ısmarlayıp
En sevdiğin konulardan bahsediyorum
Hiç oralı olmuyorsun
Çünkü burada değil aklın, kalbin
Bedeninle birlikte değilsin bu aralar
Bu aralar buralarda değil gözlerin
Bakışların uzak uzak hikâyeler söylüyor
Ben yaklaştıkça sen uzaklaşıyorsun
Eminim
Dünyayı dolaşsam peşinde
Atmosferi delip kaçıp gideceksin başka gezegenlere
Anlamak istiyorum
Bilmediğim bir yanın varsa şayet, tanımak istiyorum
Yardıma muhtaçsa benliğin
Yanında olmak istiyorum
Şimdi lütfen
Öyle bir bak ki gözlerime
Derdini pay edelim ikimize
Ve uzak memleketlerden dönüp bakışların
Ânı yaşasın
Ve anda, hayatın yarınlarında
Yoldaş olalım
Biliyorum, kolay değil
Ben de savaşlar kaybettim
Benim de kevgire döndü bazen yüreğim
Ve hatta çöle dönüştü umut bahçelerim.
Yolculuk devam ediyor
Şimdinin ritmini dinle
Güçlü şiirler için şans ver kendine
Unut gitsin değil demek istediğim
Tutun sevgime

Mehmet Gökcük