Yatak Sohbetleri | 1

 

İndeks

Yatak Sohbetleri | Bölüm 1
Yatak Sohbetleri | Bölüm 2
Yatak Sohbetleri | Bölüm 3
Yatak Sohbetleri | Bölüm 4
Yatak Sohbetleri | Bölüm 5
Yatak Sohbetleri | Bölüm 6

 
“Daha iki gün oldu tanışalı.”

“Ya evet, iki gün oldu.”

“Gelsene yanıma, biraz daha aşağıya kay lütfen, göğsümün üzerine koy başını, hah tamam işte!”

“Rahat mısın sen?”

“Evet, meraklanma çok rahatım.”

“Saçlarımı okşaman hoşuma gidiyor.”

“Hım, bir de öpeyim istersen.”

“Ben de.”

“Bak yine beni ayartacaksın!”

“Ha,ha,ha!”

“Dur yapma dedim.”

“Durmayacağım, kendini bırak lütfen!”

“Ah! Tatlım dur Allah aşkına, yapma, içim gıcıklanıyor. Ay! Isırık atmak ha!”

“Şimdi görürsün sen!”

“Kalleş! Beni arkamdan vuramazsın.”

“Oh! Oh! Aman Allah’ım! Teslim oluyorum. Devam et, devam et, Ah! Seni seviyorum cadı! Oh! Dayanamıyorum, ağzına al, boşalacağım! Oh! Sevgilim! Oh!”

“İyi misin?”

“Seni seyretmek güzeldi.”

“Oh! Nasıl da gevşedi her yerim! Oh!”

“Biraz uyu istersen.”

“Duşa girdikten sonra, ya sen?”

“Ben salona geçerim.”

“Yok kalkma yanımdan biraz daha kal.””

“Tamam sevgilim.”
 

* * *

 
“Gel bir tanem! Ay! Ama ıslaksın sen.”

“Bu sıcakta hoşuna gider diye düşündüm. Şöyle bir sarılayım sana, gel yanaş yanaş!”

“Sessizleştin, dur bakayım.”

“Uyumadım merak etme.”

“Uyumadıysan bir şey sorabilir miyim?”

“Yüzünü dön de sor.”

“Tamam döndüm işte, oldu mu?”

“Oldu tabii, gözlerini görmek bile yetiyor.”

“Kapı mı çaldı?”

“Evet! Ne tuhaf zilin sesi!”

“Ev sahibinin zevki.”

“Kalkmayacak mısın?”

“Boş ver!”

“Neyse ki sustu. Gözlerin kapanıyor, uyu hadi.”

“Hı!”

“Hım!”

“Yavaşça sıyrılıp kalksam.”

“Dur bırakmam seni, kaçamazsın.”

“Uyusan mı?”

“Tamam.”

“Tamam.”
 

* * *

 
“Hım, ne güzel uyumuşuz!”

“5 dakika da olsa dinlendim, ya sen?”

“Bana da iyi geldi.”

“Bak ne diyeceğim, bugün bende kalsana.”

“Bilmem ki!”

“Sabah kahvaltıdan sonra gidersin, olmaz mı?”

“Kahvaltıyı sahilde edersek olur.”

“Tamam söz, sahilde yaparız, denize karşı. Sabah akşam deniz kenarında oturmayı, karşı sahilleri seyretmeyi çok severim. Ya sen?”

“Çok! Neden denizi bu kadar seviyoruz sence?”

“Deniz tüm dertleri alır, açıklara götürür derler, ondan olabilir mi?”

“Her şey suyun kıpırdanışında, mavi renginde gizli sanki.”

“Tümüyle kendimi, bedenimi ona bırakıyorum, ondan sonra derin bir huzur kaplıyor her yanımı.”

“Sevişmek gibi mi?”

“Sanırım, şey gibi, nasıl desem, denizi seyrederken, başlangıç ve bitiş yok, yükseliş ve düşüş de yok. Bitmez tükenmez bir zaman, göz alabildiğine mavilikler; hepsi önüne çırılçıplak serilip durur, bir şey de istemezler.”

“Hiçbir beklentileri yok.”

“Ah! Keşke olabilsek.”

“Renkleri, esintisi, dalgaların sesi, suyun çırpınışı mı?”

“Suyun çırpınışı!”

“Dağlar… Hele bir de ufukta dağlar görünüyorsa.”

“Güneş yeni doğmaktaysa tepeciklerden.”

“Ya da batmaktaysa ve kızıla çalıyorsa bulutlar.”

“Hafif bir rüzgâr denizin kokusunu getiriyorsa toprağa.”

“Ağacın dallarında yapraklar kımıldıyorsa.”

“Ürkütmeyen bir hışırtı duyuyorsan…”

“Hele bir de gemi belirdiyse üzerinde.”

“Dalgalar gelmeye başladıysa kıyıya.”

“Bir vapur düdüğü… Ne o birden gülümsedin. Hayali bile güzel, öyle değil mi? Devam ediyorum öyleyse; küçücük balıkçı motorunun pır pırı dalga geçiyorsa hayatla, düşünsene boyuna posuna aldırmadan denizde geziniyor.”

“Hah ha ha! Çok hoş olur seyri gerçekten.”

“Kovaları da balık dolu.”

“Ya, üstelik de iri sardalyalar.”

“Sardalyalar, deniz, dağlar…”

“Ya ruhun?”

“Ruhum mu? Sarılır dalgalara koynunda yatan sevgili gibi. Güneşe döner yüzünü… Ben de o zaman rüzgâra açarım göğsümü, saçlarını koklar gibi içime çekerim çok uzaklardan gelen deniz kokusunu. Sevgiliye teslim olur gibi dalgalara teslim olurum.”
 
 
13 Ekim 2024, Çanakkale
Şen Sevgi Erişen©