Vazgeçilen İstekler ve Hayaller

Hayatın ne kadar hızlı akıp geçtiğini, küçük sandığımız, sıradan sandığımız birçok unsurun ne kadar önemli olduğunu insanlığa bir virüs gösterdi son bir yıl içerisinde. Aslında herkes bireysel olarak başına gelen olaylarda bunu anlıyordu. Kayıplar, sağlık sorunları, bazı maddi imkansızlıklar insanlara tek tek küçük unsurların kıymetini gösterse bile, bütünü etkileyen global bir salgın bunu tüm dünya insanına gösterdi.

Küçük ve sıradan unsurlar, hayat için önemsiz görünür fakat hayat akışı için çok önemlidir. Birçok insan hayat için önemsiz gördüğü bu küçük unsurların kararını çoğunlukla yakın çevresine bırakır. Mesela bir kişi gençlik yıllarında arkadaşları beğenmez diye vitrinde görüp çok beğendiği kazağı almaz. Arkadaşlarının beğenmesini önemsediği zamanlar geçip gidince de yaşı gereği almaz benzerini çünkü topluma göre öyle bir kazağı giymenin bir yaşı vardır ve artık o yaşı geçmiştir. Yani ömrü beğendiği o kazağı giyinmeden geçip gidecektir.

Başka birinin de hep sahip olmak istediği belirli bir renk mobilya vardır ama çevresi “O renk çok kullanışsız olur, leke gösterir ya da çabuk çizilir” der. Sonuç olarak kişi istediği, belki de uzun süre hayal ettiği ve bütçe ayırdığı o renk mobilyayı almaktan vazgeçer.

Böyle küçük görülen kararlar hep başkalarına bırakılır. Küçük görülür bunlar gerçekten çünkü hayat o kazağı giymeden de geçer, o istediği renk mobilyayı almadan da. O kadar da önemli değildir. Bir taraftan da çok önemlidir aslında çünkü insan bu küçük noktalarla başlar hayatını diğerlerine teslim etmeye.

Taviz, Tavizi Doğurur

Küçük kararları, hep başkalarının perspektifiyle veren insanlar zamanla her konuda başkalarının görüşlerini öncelik almaya alışırlar. Taviz, tavizi doğurur ve yavaş yavaş daha büyük kararları da başkalarından bağımsız alamamaya başlarlar. Zamanla da hiçbir karar alamaz hale gelirler. Yani fikir alma durumu tamamen akıl alma durumuna dönüşür ve bu durum da iyice kanıksanır. Öyle ki zamanla oturacakları semti, çalışacakları yeri ya da yapacakları işi hatta evlenecekleri kişiyi bile hep başkalarının kriterlerine uygun seçerler. Hayatları hakkında düşünmekten vazgeçerler, gittikçe farkındalıkları iyice düşer, yani hayatı yaşamaktan vazgeçerler.

Hayallerle Yaşamak

Hayatı yaşamaktan vazgeçseler de hayalleri hep vardır. Genelde hayallerle yaşarlar. Hiçbir zaman gerçek olmayacağını bildikleri, hedeflere dönüşmeyecek, daha baştan vazgeçilmiş hayaller. Belki de vazgeçilmiş değil ama yavaş yavaş vazgeçirilmiş hayaller. İlk önce küçük ve önemsiz görünen ama aslında gerçekleşmeleriyle büyük ve hedefe dönüşebilecek potansiyelde olan hayallerin cesaretini sağlayan hayaller.

Kendine Duyarsızlık

Sorumsuz ve çevreye karşı duyarsız olmak ne kadar kötü bir şeyse, insanın başkalarının düşünceleri, hayatları ve rahatları için kendi hayallerinden vazgeçmesi de bir o kadar kötüdür. Bu da kendine karşı duyarsız olmaktır ve başkalarını kendine karşı duyarsızlaştırmaktır.

Hiçbir hayali küçük görmemek gerekir. Hayat için çok büyük görünmese de bazı hayaller gerçekleşmediğinde insanın içinde sızı olarak kalabilir ya da başka hayalleri engelleyebilir. Kimse için isteklerden vazgeçmemek, kimsenin de isteklerine mani olmamak gerek bu hayatta.

Hayallerimizi küçümsemeyeceğimiz bir hayatımız olsun.

Nalan Erpolat