Sevgilim, kadınım, biriciğim… Ay karanlık, yıldızlar yitik. Az önce dindi bütün gün yağan yağmur. Sonbahar tabi, yağacak. Ve duyduğum andan beri geleceğini heyecanla ayaktayım bu gece. Haliyle bu da olacak.…
Sana sonsuzluğu, sana ölümsüzlüğü vaat ediyorum. Sana gittikçe yükselen, hiç inmeyen bir nefes vaat ediyorum. Sana senden öte olanı, içinde çağlayanı seriyorum. Sana hep gülen bir çocuğu, hiç ağlamayan bir kadını, hiç solmayan bir çiçeği sunuyorum.…
Dağların ardında süzülen gölgem, hangi bulut ile tamamlıyor boşluğunu, ismim hangi dudaklarda geziyor nerelerde alıyor soluğunu bilmek ister miydim, bilmiyorum. Keman mı çalıyor zihnime birileri koşuşturup duruyor içimde kimileri sürekli bundan mıdır sağır kesildiğim gürültülü sessizlik oysa ruhumu kaybettirirdi sanıyorum bensizlik. Şimdi hangi denizde…
Türlü vakitlerinde bu şehrin, türlü dertler edindim. Farklı sevinçler yaşadım. Müjdeler aldım, verdim. Kasvetli yollarında ömür harcayarak gittim, geldim. Kimi zaman haytalığı, kimi zaman sükûneti seçtim. Borçlandım, vaktinde ödedim……
Terastaydık ya arkadaşlarla geçen, hani anlattım sonra. Bütün gece dolunayı kovalarken Mars, benim gibi şu sonsuz evrende, kaçmaya çalıştığı her köşede. Seni düşündüm hep, kavuşmak özlemiyle. Aslında ne kadar yanımda gibiydin. Her şarkıda, her kahkahada. Avucum dizlerinde. Biliyorsun dokunmadan duramıyorum zaten sana. Her sohbette,…
Hayat bu, eğme başını. Kış gelecek, yaz gelecek. Göğsüne değerken umut. Gözlerini parlatırken gün ışığı. Belki bir havadisle ayaz gelecek. Kabul ve mücadele. Sabır ve kocaman sevgi. Dahası, kendine saygıyla yürümelisin Senin için Sendeki güzellikleri dünyaya sunmalı, Dünya için seni güzelleştirmelisin.…
Şimdi bir çocuk parkında Oyun ve oyuncak sesleri arasında Arada bir düşüp süzülen yapraklara gülümseyerek İki türlü eylül ile beraberim Birisi; şiirlerin kalbi, sonbaharın girizgâhı eylül Diğeri; kalbimin şiiri, ilkbaharımın müjdesi Eylül. Bir eylül, rüzgârını sürerken usulca yüzüme Diğer Eylül, buseler konduruyor Bir eylül,…
Ne diyordu gidenler; “Gitmek zorundayım Kalmak için bir sebep kalmadı. Nokta.” Kalanların da söyledikleri oldu elbet Gidenlerin ardından; “Bazen sebepsizce kalır insan Umut eder, yaşamasını umudun… Virgül,” Kimi gitmekten vazgeçti Kimi kaldığına pişman oldu Gidenlerden de kalanlardan da kaybedenler Ve hatta hayatı yeniden kazananlar…
Ansızın tanıdın beni El verdin duygularıma Belli ki tedavimin ileri safhası sana emanetti Yaz, dedin Yazdıklarını evrene gönder, dedin Bir Ahıskalı Mavi’yi var ettin İyi ki varsın Sakinliğin yaşanmışlığından belli ki Daha güzel yaşanmışlığın olsun Çok mutlu ol İyi ki varsın İyi ki doğdun,…
Yüreğim unufak oldu bir akşamda İçimden koparır gibi yandı canım Bir an en başa döndüm Güzel gözlerini gördüğüm ilk andı Sana aşkım başladığında Yaşımın beşinde, beşiğin yanımdaydı Huyu güzelim, gözleri mavim Canımın yarısı Benim özel kardeşim Her anını gün gibi bilirim İlkokul çorabını, çantanı,…
Her şey hazırdı Seninle gözlerimiz, gülüşümüz anlaşmış, Sözler yazılmaya başlamıştı Onca yorgundu kalplerimiz Sebepsiz sevmeyi hatırlattık belki de birbirimize Susuyordum sana Korkuyordu dilim söz söylemeye Sahiplenmene karşı koymak istemezken Suyuna bırakmak istiyorum sevgimi Benzeşmelerimizi seninle; Gülmeni, sözlerini, kendine haslığını hazzediyorum Özlemek sebep olsun Gelişlerimin…
Metin Abinin Oyuncakları Kışları acayip keskin, kupkuru ayaz Yazları güneş şenliği Baharı, sonbaharı bambaşka bir küçük şehirdi Ve farkındaydık O güzelim şehrin en güzel mahallesinin çocuklarıydık Çatapat, tetris, gazoz kapakları Cassio saat, HeMan, Kara Şimşek Bizimkiler, Altın Kızlar, Turnike Ve İstiklal Marşı ile kapanış…
