İnce Mevzu

Ayırma

16 Temmuz 2020

Yazı: Ayırma | Yazan: Seda Çağlayan

Geçtiğimiz hafta içinde bir Türk tekstil markası LGBT’ye özendirdiği gerekçesiyle bundan böyle gökkuşağı ve unicorn (boynuzlu at) desenlerini ürünlerinde kullanmayacağını açıkladı. Benim açımdan -Ben kimim? Ben önce insanım, sonra da bir iletişimci/reklamcıyım- akıllara durgunluk veren bu açıklama gerçekten bütün sinirlerimi bozdu. Hem çok sinirlendim hem de üzüldüm. Ve elbette her zaman olduğu gibi sizi duygularıma maruz bırakma kararı aldım.

Neyi anlamadığım anlaşılana kadar anlatacağım.

Aklım başıma geldiği ve dünyanın çirkin tarafında dönen bu başkalaştırma, hor görme, aşağılama, yok sayma oyunlarını anlamaya başladığım günden beri aynı şeyi hissediyorum. Anlayamadığım bir kötülük bu ve ne kadar çok insan bu kötülüğe arka çıkıyor. Anlamakta zorluk çekiyorum. Hâlâ. Bakın şu iki cümle içinde, üç kere anlamak kelimesini kullanmışım farkında olmadan. Normalde bu tekrara izin vermem ama kalsın, değiştirmeyeceğim. Çünkü gerçekten anlayamıyorum. Anlamadığım yeterince anlaşılsın.

Müslamanı, Yahudisi, Urumu, İsporcusu, ihtiyarı, veremi

Biz böyle yetiştirilmedik. Biz sevgiyle yetiştirildik. Etrafımızda her türlü insan vardı. Başı kapalısı, Yahudisi, Hristiyanı, ekonomik olarak bizden farklı kazananı, Kürdü, Alevisi, sağcısı, solcusu, cinsel yönelimi bizden farklı olanı… Uzar gider.

Yaşantımızın bir döneminde annemle babamın en yakın arkadaşları aynı binada oturduğumuz Musevi komşularımızdı. Kızları da benim yakın arkadaşımdı. Ortaokulun ilk üç yılını Caddebostan’da okudum, okulumuzda çok sayıda Musevi arkadaşımız vardı. Aynı Caddebostan’da babamın iş yeri vardı ve yanında onlarca Kürt çalışanı vardı. Mahallede sıklıkla evlerine girip çıktığım arkadaşlarım yan binanın apartman görevlisinin çocuklarıydı. Hakan ve Burhan kardeşler. Onlar da bizim evimize girip çıkarlardı.

İstanbul Üniversitesi’nde okurken her seferinde 7-8 kişi toplanıp vakit geçirdiğimiz, bizi ailesinden gören arkadaşımız Aleviydi. Yüksek lisans yaparken bir yıl boyunca dirsek dirseğe çalıştığımız arkadaşlarımızdan biri eşcinseldi, hâlâ da çok yakın eşcinsel arkadaşlarım var ve hayatımdaki en önemli insanlardan ikisi ile siyasi olarak uyuşamıyoruz ama gerçekten de bu hayatımdaki en önemli ve en sevdiğim, en yakın olduğum insanlardan ikisi olmalarına engel olamıyor. Çünkü bana göre esas olan iyi insan olmak, sevgi temelli olmak, erdemli insan olmak. Dini, dili, ırkı, yönelimi, siyasi görüşü, tercihleri olmadı hiçbir zaman karşımdaki insana karşı hissettiklerimi belirleyen. Davranış şekli, dünya görüşü, duygusu oldu. Bu yüzden hiç anlamıyorum.

Aç başını kızım.

Bu ayrımcılıkla ilgili zihnimde bugün bile canlılığını koruyan ve o anı düşündükçe hâlâ beni üzen ilk olayı üniversite kayıt sırasında yaşadım. İstanbul Üniversitesi’nin Avcılar kampüsünde, güneşin altında saatlerce sıra bekledik kayıt için. Ben bir arkadaşımla gitmiştim, önümüzde de iki-üç tane başları kapalı kız vardı. Beklerken lafladık falan. Sonra sıra onlara geldiğinde kayıt yapan görevli “Sizin kaydınızı yapamam, gidin başınız açık fotoğraf çektirip onlarla gelin, bu vesikalıklarla olmaz” dedi.

O kadar üzüldüm ve şaşırdım ki. İlim irfan sahibi olmak için gittiğim kapıda zihnime kazınan ilk sahne bu oldu. O kızlar hiçbir siyasi görüşe hizmet etmek için değil inançları yüzünden başlarını kapatmış olan kızlardı ve Müslüman bir ülkede Müslümanlığın gereği olan bir şartı yerine getirdikleri için bileklerinin hakkıyla kazandıkları okula kayıt yaptıramıyorlardı. Bu ne yaman çelişki. Ve sonra biz o okulda dört yıl, başında örtü yerine peruk olan arkadaşlarımızla okuduk. Bence bu çok acı.

Global marka olma yolunda kendi bacağına sıkmak

Gelelim ilk paragraftaki mevzuya. Bana bunun ırkçılıktan ne farkı olduğunu lütfen biri açıklasın. Aynı ötekileştirme, aynı hor görme, aynı aşağılama. Bana göre hiçbir farkı yok. Ha zenci diye ötekileştirmişsin, ha eşcinsel diye, bana göre ikisi de aynı hesap. Bir insan olarak bu yaklaşımı onaylamam mümkün değil.

Bir de işin marka stratejisi tarafı var. Bir Türk markası olarak 47 ülkede mağazaları olan ve kendilerine 2023 yılına kadar Avrupa’nın en başarılı üç moda perakendecisinden biri olma hedefi koyan bir markanın LGBT’yi reddetmesi akla mantığa sığar bir durum değil. Dünya başka bir yere gidiyor. Bunu göremiyorlar mı acaba? Ayrıca eminim mevcut müşterileri içinde de yüzlerce eşcinsel vatandaş var.

Kendilerini bu hor gören zihniyet yüzünden ifşa edemeyen yüzlerce insan. Kendilerine “sapkın” yakıştırılması yapılmasın, toplumdan dışlanmasın diye hiç olmadıkları bir kimlikle yaşamaya kendini mahkûm etmiş yüzlerce insan. Eminim şu ara çok kırgın olmalarına rağmen, özellikle aileleri içinde fark edilmemek için markanın bu kararını destekler görünmek zorunda olan yüzlerce insan.

İşine nasıl gelirse öyle söylenen memleket

Bu ülkede 14 yaşındaki kızlarla evlenen 70 yaşındaki adamlar normal, dul kalan kadını ölen adamın erkek kardeşiyle nikâhlayan zihniyet normal, dayak yiyen kadını “yerin kocanın yanı” diye o adamın yanına geri gönderen kafa normal, annesinin karnından kendi kontrolü dışında eşcinsel olarak doğan ve tek derdi istediği şekilde özgürce sevip, sevilmek olan insan anormal. Yansın kafalar!

Ayırma

Ben bu pandemi dönemiyle ilgili farklı şeyler de hissetmiştim korku dışında. Tüm dünyanın adeta bir filmin içindeymiş gibi ölüm korkusuyla evlere kapanması insanın acizliğini gözler önüne sererken aynı zamanda dünya üzerindeki herkesi bir süreliğine eşitlemişti. İnsanlığın bu yaşananlardan büyük dersler çıkaracağını, dünyanın artık daha iyi bir yer olabileceğini falan hayal etmiştim ama sanıyorum ki bu hiçbir zaman olmayacak.

Tüm çirkinliklerin sebebi olan insanın kökü kurumadıkça ve dünya sadece hayvanlarla bitkilere kalmadıkça mümkün olmayacak. Bu makro gerçeği kabul edip mikro yaşamlarımızın içinde kendimizi olabildiğince bu saçma sapan ayrımcılık, kötülük, kraldan çok kralcılıklardan koruyarak yaşamaya çalışmaktan başka çare yok sanırım.

Biz bildiğimiz gibi sevmeye, bizim gibi olmayanı da benimsemeye, aslında kimsenin kimseden farklı olmadığını bunu bilmeyenlere anlatmaya, elimizden geldiğince etrafımızda imkânı olmayanlara fırsat eşitliği sağlamaya devam ederek kendi güzel, küçük dünyalarımızı yaratacağız.

Bizim kurtuluşumuz bu gibi görünüyor.

En derin sevgilerimle,

Seda Çağlayan

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

4 Yorum

  • Cevapla Didem Çelebi Özkan 16 Temmuz 2020 at 12:23

    Sedacım öncelikle bu konuyu kaleme aldığın için çok teşekkür ederim. O kadar kızıyorum ki…
     
    Evet haklısın defalarca “anlayamıyorum” yazmakta. Tam da öyle hissediyorum ben de. Bunun “ahlâk” olduğunu sanmaları içler acısı. Kimin kiminle seviştiğiyle uğraşanların hayatlarına yakından bakıldığında asıl ahlaksızlığın büyüğünün onlarda olduğu görünür. Kim ki başkasının ahlâkıyla uğraşıyor, bilinmeli ki gerçek ahlâksızlık onlarda. Evet, genelleme yapıyorum. Hayat, bunu genelleyebilecek kadar tecrübe sundu bana.
     
    Kadına, çocuğa, hayvana şiddet, yolsuzluk, rüşvet, hukuksuzluk, adaletsizlik, doğa katliamı toplumda almış başını yürümüş; tek yaptıkları kendi cinsinden birini sevmek -özünde sevgi olan bir eylem!- olan LGBT üyeleri ile uğraşalım biz. Akıl, fikir, doğru yargılama yetkisi ihsan olsun tüm ahlâk bekçilerine!!!
     
    2019 Mart ayında ben de benzer bir konuyu kaleme almıştım. Okumak isteyenler bağlantıyı tıklayabilir 👉🏻 Ahlâksız Sevişgenler

    • Cevapla Seda Çağlayan 16 Temmuz 2020 at 13:51

      Evet büyük bir genelleme ama haklısın sanırım. Bu tarz örnekleri defalarca gördük.
       
      Bir de bence işin doğrusunu gerçekten bilmiyorlar çünkü bilmek için bir çabaları, merakları yok. Bunun bir hastalık ya da bazılarının tanımladığı gibi sapkınlık olmadığını, doğuştan gelen bir özellik olduğunu bilmiyorlar. Törenin emrettiği her zorbalığı biliyorlar ama bu kadar insani bir durumu bilmiyorlar, bilmek istemiyorlar.
       
      Ahlaksız Sevişgenleri okuduğumda çok etkilenmiştim. Bu kafalar değişmedikçe biz daha çok yazarız.
       
      Sevgiler canım

  • Cevapla Beril Erem 16 Temmuz 2020 at 12:35

    Markayı açıkça yazayım buraya ben: LC WAIKIKI
     
    Irkçı, ayrımcı, faşist ve insanın en temel hakkı olan yaşam hakkına ve sadece bireyi ilgilendiren cinsel yönelim konusunda kişilerin tercihlerine tehditkar ve küçümseyen, hor gören biçimde söylem geliştiren bir firmayı herkes bilmeli! Gökkuşağı kullanmayınca, sen onu kınayınca, yasaklayınca ya da insanların cinsel yönelimleri değişmez! Heteroseksüel korkunca homoseksüele dönüşmez, homoseksüel de heteroseksüele…
     
    Bu bir hastalık değil! Bulaşmaz! İki erkek birbirini seviyorsa bu seni ilgilendirmez! İki kadın birbirini seviyorsa bu kimseyi ilgilendirmez!
     
    Son bir iki aydır, bu ülkede gitgide yobazlaşan kötücül siyasetin dozu artırılıyor. Çocukların tecavüzcüleri ile evlendirilmelerinde bir beis görmeyenler, buna ses çıkarmayanlar LGBTQ+ ları hedef almaya başladılar. Onlar biter, sıra kadınlara gelir, onlar biter ilkokulu bitiren kız çocukları artık okula kapanarak gidecekler derler….
     
    Artık bana dokunmayan yılana ses çıkarmam devri bitmeli! Ve herkes sesini her yerde çıkarmalı!

    • Cevapla Seda Çağlayan 16 Temmuz 2020 at 13:56

      Kimsenin kimsenin kişilik haklarına karışmadan yaşadığı bir dünyanın bile hayalini kuramıyoruz, o kadar uzak bir ihtimal yani, hale bak. Ah Beril ya, durum o kadar trajik ki aslında. Hele çocuklar girince işin içine gerçekten yüreğim parçalanıyor. Dediğin gibi, susmaya susmaya kurutacağız bunların köklerini, inşallah Allah bize o kadar ömür verir.

    Cevap Yaz

    Girne Antik Liman
    Girne Antik Liman
    Öykü: Umarım Bu Gece Öldürülmem | Yazan: Didem Çelebi Özkan