Yıl 1985, annem beni doğururken doktorun; “Bu çocuk yaşamaz!” diye ısrar etmesinin anlamını yaşım 35’e geldiğinde anladım. Doktor, “Bu çocuk yaşamaz!” neden dedi, Allah için bilmiyorum. G*tümdeki kurt sebebiyle anne karnında 8 ay dayanabilmişim. Sonra doğar doğmaz beni kuvöze almışlar. Baya bir müddet orada…
Davulun sesi uzaktan hoş gelirmiş. Şimdi okurlar; “Ulan önüne gelen kitap yazıyor, oturduğu yerden para kazanıyor” diyorlardır. Evet evet, o kadar güzel para kazanıyoruz ki(!) bankalar bile, ”Bu kadar parayı biz saklayamayız” deyip geri gönderiyorlar. Bakın ben size kitap yazma ve yayınlanma sürecimden ufacık…
Çok net söylüyorum; kitap yazmak, kitabınız çıktıktan sonraki süreçten daha kolay. Yazdığım kitapların içerikleri zaten belli. Gün içerisinde olup biten tuhaf olayları, muhabbetleri mizaha vurarak karşı tarafa anlatmak. Demem o ki; “Kitap çıktıktan sonra bari bana bir şey yazdırmayın!” Hayırdır, neler oluyor? Abi, şimdi…
Turizm sektöründe ve iş hayatımın ilk yıllarında seyahat acentesinin birinde çalışıyorum. Bölge müdürü, yardımcısı, bir de benim tayfa derken ofisteki kadro sayısı 10 kişiyi geçmez. Bir gün bölge müdürü ve yardımcısı dedi ki; “Gençler biz bu hafta sonu yokuz. Burası size emanet.” Benim de…
2018 Sonbahar SenVeBen dergisinde yazmaya başlamadan önce bir dönem “Abe sokarım bu aşkın ızdırabına” diye bir çıkış yaparak turizmi bırakıp İstanbul’a gelmiştim. 4 ay dayanabilmiş, g*tüme baka baka geri dönmüştüm. Ama Allah var kitap yazmak için son derece uygun bir yer. O dönem yazmış…
Ben mi dedim, beni otel odasında yatırın diye?! Sezonun birinde yine, amele ben, lojmanda kalıyorum. Bir gün dediler ki; “Lojmanın çatısı su akıtıyor. İçerisi de rutubet olmuş. Bakım yapılacak birkaç gün otel odasına geçiyorsunuz.” Zaten bizler çok şükür henüz bu lojmanların akıtmayanını, rutubet olmayanını…
Bizim bu otelcilik sektöründe sevdiğim mevzulardan biri de yakın çevrenin sana güvenerek çalıştığın otele misafir göndermesi. “Bak sen ordasın diye oraya gönderiyoruz.” “Lütfen güzel oda ver.” “Özel ilgi olsun.” “Sen halledersin.” Bende zaten herkese “Tamam abi, hallederiz abi” dediğimden insanlar gönül rahatlığı ile çevresini…
Şimdi başlığa bakıp da seks muhabbeti yapacağımı sanmayın 😏 Ama gerçekten de her seferinde konu prezervatife nasıl geliyor? Anlamıyorum. Neyin peşindesin Google? Abi bu İnternet’te herhangi bir şeyi aramaktan artık nefret ediyorum. İnternet reklamlarının da Allah belasını versin. Ne zaman Google’ın başına geçip arama…
Sene 2015 mi, 2016 mıydı hatırlamıyorum, kanser hastalığından vefat edecek turizmci bir abim, bana o zamanlar demişti ki; “Gülşah, ileride çevrendeki insanlara dikkat et. Hayalini kurduğun kitabın çıkarsa ve işler istediğin gibi giderse o yüzüne gülen insanlar arkandan seni taşlayacaklar.” “Ne taşlaması abi? Kendi…
Kaç kişi editör desteği olmadan yazabiliyor? Gerçekten merakımdan soruyorum. Memlekette 100 yazar varsa bunun %70’i bence editör desteği almadan doğru yazamıyor. Doğruyu söylemek gerekirse de zaten artık günümüzde elinizi sallasanız yazara çarpıyor. Ülkede her 5 kişiden biri “Ben yazar’ım” diyor. Ama sorsan çoğu ne…
“Hoop hayırdır, ne bebeği?” demeyin. Sakin olun. Her şey kontrolüm altında 😁 Bebekten Kastım “Kitap” Biliyorsunuz birincisi ilk göz ağrım “Münferit Tatile Giderse” idi. Yolda ve eylül ayında çıkacak olan ise “Ortaya Karışık Mevzular”. Bu haftaki yazım aslında teşekkür nitelikli olacak. Yeni kitabım için…
Takip Etmiyorlar Ama Her Yaptığım B*ktan Haberleri Var Selam Ahali! Sanırım mayıs ayından beri görüşemiyoruz. Öncelikle bu süreçte dergide yazımın çıkmadığını görüp “Bu hafta da mı yazmadın?” diye bana sinirlenip Instagram’da DM üzerinden beni taciz eden tayfaya teşekkür ederim. Nasıl yazayım oğlum? Turizmci kadınım…
Selam millet. Dergiye düzenli olarak yazı gönderememeye başladım. Farkındayım. Malum turizm sektöründe olunca biz öğle yemeğimizi yeme fırsatı bulunca şükrediyoruz. O yüzden yazı yazamazsam kulağımı çınlatmayın. Şimdi malum biliyorsunuz, bizim derginin editörü 3 ay önce miydi, bir cinnet geçirdi abi, derginin yazarlarından oluşan WhatsApp…
